Een jongen in het publiek kon het niet helemaal geloven. “Kevin? Rapper Kevin? Nee toch?” Toen de show eenmaal startte, bleek het toch om die muzikant te gaan. De jongen stormde naar voren, net als een hoop anderen die waarschijnlijk eerst willen zien voordat ze het echt geloofden. Toegegeven, Kevin & The Animals had ook de naam van een indierockband kunnen zijn, maar het was inderdaad de almaar populairder wordende rapper die met een driekoppige begeleidingsband (de genoemde Animals) dag op het Jupiler Podium afsloot. En hij was een meer dan waardige afsluiter.

Kevin vierde een triomf zonder zich te overschreeuwen. Serieuze teksten, een heerlijke ‘slowflow’ in zijn raps en een uitstekend spelende band, ondersteund door elektronische ritmes. Het publiek ging ervoor, van het deel dat de Rotterdammer al vanaf het begin van zijn carrière volgt (nog aardig wat mensen staken hun hand op toen Kevin ernaar vroeg) tot de toeschouwers die hem vooral van hits als ‘Beetje Moe’  en ‘Als ik je niet zie’ kennen. Kevins loopbaan bevindt zich al zes jaar in een Grote Versnelling (tevens de titel van zijn laatste album) het zou ons niet verbazen als dit nog een tijdje zo blijft. Sterker nog, wij zijn daar heilig van overtuigd.

Op het hoogtepunt van dit fantastische festival staat Krezip op het podium. Het is niet de eerste keer dat deze van oorsprong Tilburgse band (nu woonachtig in Haarlem) staat te rocken in de Hout. De groep is opgericht in 1997 en met een kleine pauze van een jaar of 10 zijn ze op volle kracht terug en klaar om de tent op de kop te zetten.
Het provinciehuis licht rood-wit-blauw op, het vredevuur brand en met een ongelofelijke energie komt Jacqueline het podium op springen. Haar energie werkt aanstekelijk en al snel swingt het hele publiek mee. Zowel de linker als de rechterkant van het veld doet om en om lekker mee. Zodra “Lost Without You” ingezet wordt hoor je het publiek zich klaarmaken op een fijne meezinger, de lampjes en aanstekers gaan massaal de lucht in. En wat klinken ze goed. Slechts de pianoklanken en het intro gezongen is nodig om het gehele publiek “I would stay” te laten zingen, het vermoeden bestaat dat zou Krezip zelf de zang niet inzetten, het publiek het gehele nummer mee kon zingen. Het publiek leeft weer helemaal op wanneer Jacqueline haar kinderen het publiek laat zien. Afsluiter “Sweet Goodbyes” doet het ook goed waar het publiek gewoon loeihard verder zingt als de band even stil is. Een concert dat voor herhaling vatbaar is, volgend jaar weer?

 

Tekst: Laura Adelaar

Fotografie: Archie Backx

Hang Youth, de Nederlandse punkrockband die in 2015 werd opgericht in Amsterdam, trok een gemêleerd publiek naar het Jupilerpodium.  Met hun uitgesproken punchlines legt Hang Youth hun sociale onvrede vast. Heftige nummers en dito muziek hadden de overhand. Het aanwezige publiek vooraan ging totaal los, achterin werd wat afwachtender gereageerd.

 

Het was niet moeilijk om te zien dat Maan erg gewild is. Haar nummers werden door de hele massa fanatiek meegezongen. Ze betrok de mensen zo goed in optreden hier dat je tot in de hoeken van bevrijdingspop kon horen. Jong en oud stond los te gaan op de muziek. En niet alleen het publiek maar Maan zelf ook. Er waren hele leuke interacties met iedereen, waaronder de camera’s wat hele leuke beelden gaf om te zien.

Het was erg creatief dat er een paar bekende nummers een festival twist kregen. Hierdoor gingen mensen nog meer uit hun bol! Maan gaf echt een performance, alle dansen en stapjes klopten. Hierdoor ontbrak soms wel even het vrije festival gevoel. Toch geeft het een super gevoel om met z’n allen weer zo te kunnen feesten, luisterend naar onze favorieten artiesten.

Review door Evy, Gina en Nathan
Foto: Marit Westerbeek

 

Met Maria, Taylor en Half Queen!
De Nieuw-Zeelandse rapper JessB vrolijkt al sinds 2017 allerlei podia op met haar unieke stijl en sound. Met haar diverse mixtapes en features is dit een dame om in de gaten te houden.
De sfeer is relaxed als bij het Jupiler podium de zon langzaam onder gaat. Na een energieke aankondiging van Joshua Baumgarten komt JessB het podium op. Het is etenstijd en dat is zeker aan het begin te merken, maar dat geeft juist ruimte voor het aanwezige publiek om lekker los te gaan op de swingende beats. De dames op het podium deden voor hoe het moet, de heupjes gaan los en menig biertje werd richting de hemel geheven. JessB zegt wat ze op haar hart heeft en dat valt wel goed bij ons nuchtere Hollanders. Langzaam maar zeker stroomt het veld voller en voller met mensen op zoek naar de bron van deze swingende muziek. Als JessB haar nieuwe nummer “Moment” voor het eerst live inzet danst iedereen mee. De vraag of er gezworen mocht worden werd uiteraard overwegend positief beantwoord door het enthousiaste publiek. De afsluiter “Bullseye” zorgt voor een zee aan handjes in de lucht. JessB is een dame om in de gaten te blijven houden, ze kan nog wel eens erg groot worden.
Review door Laura Adelaar

 

Zoals ieder jaar wordt er op alle podia in Nederland om 5 minuten voor 5 stil gestaan bij de vrijheid en onvrijheid van anderen in de wereld. Zo ook dit jaar, maar dit was wel een hele bijzondere…

Naast natuurlijk de kinderen op het podium, de grote ballen die het publiek ingaan en de CO2 kanonnen stonden we dit jaar samen stil bij de oorlog in Oekraïne. De Oekraïense zanger en acteur Aleksey Gorbunov werd geïnterviewd door Barend en Wijnand. Hij wenste ons onder andere toe dat we nooit hoeven te ervaren wat oorlog is. Na iedere zin steeg er een oorverdovend applaus op uit het publiek.

Hij trakteerde het publiek daarna op een prachtig, diep doorvoeld lied, waarbij hij zichzelf begeleidde op gitaar. Noodgedwongen, want zijn band moest achterblijven in Oekraïne.
De boodschap was overduidelijk: Deel vrijheid, No silence en hier is het feest!

Misschien wel de grootste trekker voor de jeugd vandaag: Goldband! Zodra de heren het podium opkomen barst het feestje in het publiek los. Geklap, gejuich, gedans en moshpits brengt het publiek en Goldband samen. De band hoeft zelf niet eens meer te zingen door het enthousiaste publiek dat de band overstemt.

Dance Hall beats galmen over de Haarlemmerhout. Wanneer iedereen meezingt met het post-corona anthem ‘De Langste Nacht’ is de show al compleet. Maar ook zonder drumcomputer krijgen de heren het hele veld mee. De akoestische ballad ‘Kinderwens’ overstemt alles met alleen maar zang en gitaar.

Aan het einde van de show komt nog even de vlaggen brigade langs en halen ze nog een keer alles uit de kast met de nieuwe single die 12 mei zal verschijnen.

Tekst: Loekas & Jip

Bente, of Bente Fokkens, was twaalf toen ze met een zelfgeschreven liedje bij De Wereld Draait Door te zien was. Dat is niet niks!

Vandaag liet ze op het podium van Bevrijdingspop weer eens zien hoe ontzettend terecht het was dat ze daar stond. Toen al. Want ook in Haarlem zet ze met haar zwoele stem, swingende muziek en fijne Nederlandstalige teksten de sfeer neer in het Frederikspark.

Hoewel je haar misschien kent van het witte doek in rollen in de films Kappen! en Misfit. Of van haar hit met Maan ‘Nee is nee’. Bente liet op ons Jupilerpodium powered by SENA zien dat ze echt gewoon heel mooi kan zingen. Bente, een zonnetje en haar liedjes, meer heb je niet nodig om onze vrijheid te vieren! Wat is Haarlem blij dat ze, ondanks haar twijfel vanwege een keelontsteking, vanmorgen toch heeft besloten om dat samen met ons te komen doen.

Review door Walt & Suus

Een volgepakt Frederikspark, van vooraan bij het podium, tot aan de Dreef. Rond vier uur verzamelt een menigte zich voor het Jupilerpodium om een glimp op te vangen van Froukje. Dat van dat dansen gaat vast goed komen!

Een spraakwaterval aan melodieuze en zangerige teksten ondersteund door een hele vette beat en een stevige band. In het publiek veel leeftijdsgenoten van Froukje die met wiegende heupen alles, maar dan ook alles letterlijk meezingen.

Maar waarom is Froukje zo populair? “Door haar echte teksten die de waarheid vertellen, geen gedoe en met een lekkere beat” vertelt de jonge dame naast me enthousiast.

Het T-Mobile hoofdpodium was misschien een beter plek voor haar geweest. Maar ook hier was Froukje indrukwekkend, met een hese stem, onder de indruk van de hoeveelheid mensen die naar haar kwamen kijken. Het publiek wil in ieder geval nog een keer met haar dansen!

Review door Pien en Nes

Hoe bescheiden Rilan gisteren was tijdens het herdenkingsconcert, ging hij zonet All Out. Eerst enkel met zijn Bombadiers en daarna nog met Gallowstreet.

Met de heerlijk groovende muziek laat Rilan, samen met zijn fantastische muzikanten, de hele Haarlemmerhout dansen. Mede door de perfect lockende bassist en drummer die compleet in de pocket zijn. De gitarist is hiervoor de cherry on top. Alle drie zo vrij als een vogel in hun spel ondersteunen ze de soulvolle soms bluesy vocals van Rilan.

Het eerste deel van de set is al een feestje, maar wanneer de vier ‘Gallowboys’ bij springen gaat het figuurlijke dak er pas echt af. Prachtig afgesloten met zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder…💖
Rilan en de Bombadiers zijn samen met Gallowstreet een heerlijke act vlak voor het 5voor5 moment!

Tekst: Jip Boerrigter & Loekas de Brouwer
Fotografie: Edward Draijer

 

 

Het kinderfestival mag met recht een festival genoemd worden! Je kan je laten schminken, in de draaimolen, los gaan op de opblaasstormbaan of dansen in de silent disco. Ouders zitten heerlijk op meegebrachte kleedjes terwijl de kinders vrolijk rond rennen. Echt festivalvoedsel kan hier gevonden worden, genieten van een suikerspin, poffertjes, diverse tosti’s of gewoon genieten van verse frieten van Friethoes. Bij het podium wordt door jong en oud gedanst op de relaxte muziek van diverse artiesten. Wil je de kids even wat rustiger krijgen na bijvoorbeeld een stevige suikerspin, dan is daar de voorleestent, de knutselstraat of laat ze de speurtocht doen. De zon schijnt, de temperatuur is werkelijk fantastisch, het kinderfestival is een feest voor jong en oud.

Tekst en foto’s: Laura Adelaar

Wauw! Wat een heerlijke sfeer, echt een vrijheidsmoment. Om te beginnen was de muziek heel relaxed, iedereen was lekker aan het dansen. Het Jupiler stond helemaal vol, men was heerlijk aan het genieten can de combi muziek, zon en gezelligheid! Niet alleen was de band bezig met het publiek, maar ook mondeling zat de sfeer er goed in, leuk!

Shishani&Miss Catharsis liet iedereen horen hoe indie-soulmuziek moet klinken. Daarnaast was er ruimte voor inclusiviteit. Er werd heel mooi gesproken over vrijheid en het accepteren van de ander. Er werd bijvoorbeeld gesproken over de lgbtq+, het belang van vrijheid wereldwijd en hoe noodzakelijk het verzorgen van de wereld is. Dit werd verteld maar ook verwoord in de nummers die gezonden werden.

Tekst: Evy, Gina en Nathan
Fotografie: Marit Westerbeek

Wat heb je nog meer nodig dan drums en gitaren op een festival?! Juist, helemaal niets! Na twee jaar van festival droogte is het heerlijk om vier mannen met ervaring op het T-Mobile Hoofdpodium te hebben staan.

Sloper zal voor menig Bevrijdingspop bezoeker onbekend klinken. Opgericht in 2019 is het dan ook nog een jonge band. Maar met de samenstelling van van de band, met misschien wel de twee beste drummers van de BeNeLux, Cesar Zuiderwijk (The Golden Earring) en Mario Goossens (Triggerfinger), zanger Peter Shoulder en gitarist Fabio Canini hoor en voel je de ervaring van het podium spatten.

Sloper laat horen dat je het wiel niet altijd opnieuw hoeft uit te vinden! Na twee jaar geen Bevrijdingspop klinken de fantastische drumsolo’s, drumbattles, gitaarsolo’s en zang in De Hout als (hardrock)muziek in de oren! En laten we de heup -en zwembewegingen van Mario ook niet onbenoemd laten.

Rock on!

Tekst: Walter en Suzanne
Fotografie: Edward Draijer

Het is 5 mei, 14.15u en ik sta op het Plein van de Vrijheid.
Om klokslag 13u is de eerste act van start gegaan en de sfeer zit er al goed in.

Jong en oud genieten niet alleen van het feit dat we na 2 jaar eindelijk weer onze vrijheid kunnen en mogen vieren. Maar uiteraard ook van de lokale en opkomende acts die hier hun te gek gave talenten showcasen.

Op het Plein van de Vrijheid kunnen deze toffe (opkomende) DJ’s, bandjes, acts, zingers en zangers eens even proeven  hoe het is om voor een publiek op een festival te staan. En dat lukt ze perfecto!
Ze weten het publiek goed mee te krijgen en het is gezelligheid en feest alom.

Dit, dames en heren, jongens en meisjes, wordt een top dag!! De zon schijnt en de bar is open.
Dus, komt dat zien en schuif gezellig aan in de gezellige meute.

Let’s celebrate our freedom!

Tom

Fotografie: Edward Draijer

 

Het draait vandaag maar om 1 ding: de vrijheid vieren! En oja, te gekke bandjes kijken.

Het 5-koppige POM laat zien dat snoeiharde indierock ook heel cute kan zijn. En wie op zoek is naar een feestje, is bij hen nogal aan het juiste adres. Ze zijn energiek, de bas is weldadig, alles is hard, maar met een lief randje.

Direct breekt de zon door, de eerste kledingstukken van het publiek gaan uit en het veld stroomt  razendsnel vol. Overal staan blije groepjes mensen, jong en oud, blij te bewegen. Want bewegen dat wil je wel, daar bij POM op het Jupilerpodium. Alle ogen zijn gericht op frontvrouw Lisa, die met haar zoetgevooisde stem (en dat rauw randje) het hele veld voor zich inneemt. Met duidelijk veel eigen fans, want vooraan gaat het keihard op en neer.

De een doet het denken aan EUT, de ander hoort Garbage, en meerderen zien hier de nieuwe Nederlandse Gwen Stefani. Iemand is speciaal voor POM naar Haarlem gekomen: “Wat mij betreft is dit nu al de beste act van de hele dag!” Uiteindelijk gaat ook het shirt uit van de zangeres zelf en is het enthousiasme helemaal niet meer te houden. “Wat een band, wat een talent, laat Lowlands maar komen!”

Wij zijn van onze sokken geveegd. Succes om dit nog te overtreffen!

Tekst: Pien Hoek en Vanessa van Zalm

Fotografie: Edward Draijer

Wanneer de zon hoog boven het T-Mobile hoofdpodium doorkomt, is het de beurt aan Elliot Boyd met zijn band en danseressen om het publiek te vermaken. Al dansend trekt hij je mee in een duistere wereld door een overtuigende perfomance neer te zetten.

Elliot Boyd, winnaar van de Rob Acda Awards 2022, heeft dan misschien een lastige taak als opvolger van Suzan & Freek. Hij doet het echter alsof hij al jaren met deze show op het T-Mobile hoofdpodium van Bevrijdingspop staat. De show oogt professioneel en je kan zien dat er over alle details is nagedacht; van de kleding tot de choreografie.

Samen met zijn danseressen weet hij zijn stem consistent te houden gedurende de ingewikkelde choreografieën. Van paspop-armen tot intieme dansmoves weten de drie samen het podium te vullen. Naar verwachting zal Elliot Boyd nog vaker Nederlandse podia gaan betreden!

Tekst: Jip Boerrigter en Loekas de Brouwer
Foto: Edward Draaijer

 

De eerste act op ons Jupilerpodium gaf Triple Threat een swingend begin voor deze mooie dag. Het liet het publiek in vrijheid dansen waardoor ze zich met elkaar verbonden voelden. Als je langsliep was het moeilijk om niet mee te bewegen, van groot tot klein, iedereen deed mee!
Ondanks de wat lage opkomst (wat wil je mat Suzan en Freek op het mainstage(  zat de sfeer er zeker goed in, zeker bij de groupies 🙂 aan de voorkant. De dj was erg betrokken, waardoor het leek alsof het veld volstond. Wat zeker zou gebeuren als ze later op de dag hadden gespeeld. Het optreden zorgde voor een gezellige sfeer en een lekkere opwarming voor een nu al geslaagde dag!

Tekst: Evy, Nathan en Gina

Dit Nederlandse zangduo uit de Achterhoek zingt al sinds 2014 samen. Waar ze begonnen met covers (de cover van ‘don’t let me down’ van the Chainsmokers ging keihard viraal) zingen ze al sinds 2018 hun eigengeschreven liedjes waar ze verschillende prijzen mee in de wacht hebben gesleept.
Wist je dat:
  • Suzan en Freek elkaar ontmoet hebben tijdens een muziekles?
  • Ze onderdeel zijn van “The Streamers”, een gelegenheidsformatie die tijdens de Corona pandemie diverse gratis online streaming-concerten gaven?
Het bijna 13 uur en het publiek barst al uit in schreeuwen bij het horen van de namen “Suzan en Freek”. Als het duo op het podium verschijnt wordt het publiek nog enthousiaster. Hits als “Blauwe Dag” en “Als het Avond is” worden ook door het publiek uitbundig meegezongen. Er wordt naar het publiek gezwaaid en ook het publiek achterin wordt niet vergeten. Het hele veld staat vol en overal is de sfeer gezellig en zingt iedereen lekker mee, ook de wave wordt vakkundig uitgevoerd. Suzan en Freek dansen, het publiek danst, en als Suzan en Freek zelf hun muziekinstrumenten oppakken gaat het publiek al helemaal los. Al met al een geslaagd concert.
Tekst: Laura Adelaar
Foto’s: Archie Backx en Marcus van Dam

Okrah Donkor, medeoprichter van stichting Triple ThreaT, heeft op het T-Mobile hoofdpodium zojuist het vuur aangestoken in aanwezigheid van Commissaris van de Koning Arthur van Dijk. De fakkel is door Loopgroep 03 overgebracht van Wageningen naar Haarlem. Donkor is dit jaar een van de veertien verschilmakers op de landelijke Bevrijdingsfestivals.

Foto: Archie Backx
Tekst: Ronnie Weessies

Ronnie Flex is de baas! Hier zijn velen voor opgebleven. Dat bleek niet voor iedereen een gemakkelijke opgave. Het veelal jonge publiek verdringt zich voor het podium. Met zijn schijnbaar eenvoudige teksten en melodieën verovert hij op speels gemak ieders hart. Vooraan zingt iedereen mee en laat zich meeslepen. Zijn band en mede-zangers laten Ronnie niet in de steek. Na een opzwepende set beveelt hij de ‘meisjes’ in het publiek te doen wat hij zegt. En dat lukt! Alle mobieltjes gaan aan en de Hout wordt een heilige plek. Als hij de klassieker van hemzelf met BLØF opstart, is iedereen helemaal verloren. Haarlem zingt en Ronnie is de baas. Met een zwaar vibrerende afsluiter trilt alles in de Hout. Tijd om af te sluiten. Dat doe je het beste op het mooiste moment.

Door: Hans Schrama
Foto: Marcus van Dam

Deze band, die in 1993 werd opgericht in New York, speelde vanavond op het Houtpodium. Hun rockstijl is een mengsel van invloeden, met name hiphop, rap, blues en jazz. Ze brachten begin dit jaar een nieuw album uit genaamd ‘Another Mimosa’. Hoewel een groot deel van het publiek niet zo bekend zal zijn met deze band, was dat aan het enthousiasme waarmee ze werden ontvangen niet te merken. Op hun nieuwe album hebben ze niet echt nieuw werk opgenomen, maar vooral oudere nummers in een nieuw jasje en covers. Op het podium brachten ze dan ook vooral oud werk ten gehore.  En hoewel de mannen allen al in de vijftig zijn, hadden ze allemaal zichtbaar heel veel plezier in het optreden, waardoor er een spetterende interactie met het publiek was. Een van de nummers die ze ten gehore brachten was hun grootste hit in Nederland ‘Scooby Snacks’ uit 1996. Dit werd door het publiek dan ook enthousiast meegezongen. Toen hun set er na uur opzat, was duidelijk te merken dat het voor zowel de Fun Lovin’ Criminals als het publiek nog wel even door had mogen gaan.

Door: Monique Duns
Foto: Archie Backx

Om 20.45 uur was het tijd voor hiphop act ‘De Likt’. Maar missen kon je ze ook niet. Een uur lang maakten zij een groot feest van hun optreden. Het publiek ging los en schreeuwde mee met zanger Jordy Dijkshoorn. Bier werd in de rondte gegooid en geen enkel moment was het stil in het publiek. Ook de zanger ging meerdere keren het publiek in, van crowdsurfen tot rond rennen en het springen in/op de menigte. Een feestje wisten zij er wel van te maken.
Het publiek varieerde van jong tot oud, iedereen kon wel genieten van een hard en uniek optreden.

Door: Julia Fokker en Sacha Jansen
Foto: Marcus van Dam

“Haarlem wat zijn jullie leuk” en “Is het hier de hele dag al mooi weer? Ik moet hier komen wonen”. Nog voordat ze überhaupt een noot heeft gespeeld weet Miss Montreal meteen de sfeer met het Haarlems publiek neer te zetten.

Bekende nummers wisselt ze haar fijn af met minder bekende nummer, maar dat weerhoudt haar er niet van om het complete publiek op al haar nummers mee te laten zingen en dansen.
Met haar eigen versie van het nummer ‘Wonderful Days’ van Charly Lownoise en Mental Theo heeft ze het publiek helemaal in haar haar zak en springt het Vlooienveld van voor naar achter en van links naar rechts.

Laat het maar aan Miss Montreal over om een feestje te bouwen. Ze is wie ze is en dat maakt haar ook zo geliefd. Ik denk dat we oprecht kunnen zeggen:
“Sanne, wat ben JIJ leuk!”.

Door: Walter Heijmans
Foto: Archie Backx

De sfeer zat er al snel in toen Iwan, ex-frontman van Gotcha!, het podium betrad. De band begon rustig met swingende muziek en wist het publiek steeds losser te krijgen. Uiteindelijk stonden de mensen te dansen en te springen.

Ondanks dat E1Ten en de Lovefunk een grote band is, had iedereen zijn plekje en was elke bandmember even enthousiast. Dit zorgde voor gezelligheid op én voor het podium. Er werd hard meegezongen en flink meebewogen op de maat van de muziek.

Ook de liefde werd uitgebreid gevierd, met ‘Higher love for you and me’. Niet alleen het publiek had plezier in de dansmoves, ook de band stond vrolijk op en neer te bouncen. Het was een complete avond met heerlijke mensen en vol gezelligheid. E1Ten kan met een gerust hart zeggen dat hij Haarlem op zijn kop heeft gezet.

Door: Amélie Boerrigter en Jip Walbeek
Foto: Roel Syperda

LOVE COUPLE maakt popliedjes kapot. De vierkoppige band maakt zich uniek door hun ijzersterke samenzang in een jasje van 80’s sounds met een bijdehante 90’s attitude. Door het frontduo, bestaande uit een eigenzinnige zangeres en zingende drummer, diepe bas sound en grungy gitaarwerk blijft de band continu aan je lippen hangen.

Op een klein en intiem podium treden de bandleden van LOVE COUPLE op. Ze hebben er duidelijk zin in! Druk ah soundchecken geven ze ons alvast een voorproefje van hun optreden. Best stoer om te concurreren met de grotere podia van Bpop. Het is redelijk druk met toeschouwers.

Het optreden van Love Couple vindt plaats op ‘het Plein van de Vrijheid’. Gelukkig is het al de hele dag droog weer gebleven wat zeker bijdraagt aan de sfeer, al is het met 10 graden wèl wat fris, dat mag de pret niet drukken! Er wordt in het begin flink gefinetuned met de geluidsman. De muziek is een soort psychedelische rock, origineel qua uitvoering!

Door: Cornelie van der Ree
Foto: Roel Syperda

Dak eraf bij de democratische dansvloer, wat een sfeertje. De hele tent en het veld ervoor staat vol met jongeren die op democratisch gekozen oude nummers als ‘Time of your life’ en nieuwe rapnummers staan te dansen. Past geweldig in het thema en is een echte aanvulling voor een grote groep bezoekers. Goede tussenstop van Jupiler naar Hout en vice versa.
Door: Roos Jahangir
Ik voel me goed. Thijs, de man in het zwart, weet niet hoe hij het doet, maar iedereen lijkt zich top te voelen bij deze gezellige meezingers. Dat is niet zo gek, want hij grapt alles aan elkaar.
Het gevoel dat je alle nummers vanaf de eerste zin mee kunt zingen. Ook voor alle slechthorende en doven is alles prima te begrijpen. En iedereen kan zien: dat de dames van het podium schitteren. Ahmehoela, ik knap ik er helemaal van op. Thijs, je bent helemaal top!
Door: Stephan & Amanda Hager
Foto: Marcus van Dam

Als afwisseling een heerlijke act van jazzy-sounds met een opzwepende beat. De 9 jongens weten als geen ander  met verschillende beats het publiek te pakken en om vervolgens een andere sound te brengen. Heerlijk dansbare muziek met opzwepend intro en knallend vervolg. Het publiek bij het Houtpodium gaat een uur lang goedkeurend spectaculair uit z’n dak.

Instrumentaal zijn de jongens van Jungle by Night met hun relaxte beats en blazers prima in staat om de Hout in beweging te krijgen. Een eigen, dansbare sound die een swingende start van het avondprogramma inleidt. Ze zorgen er met z’n negenen voor dat de muziek gedurende de dag gevarieerd is en passend bij een open festival als Bevrijdingspop.

De jongens staan vol enthousiasme op podium en dat weten ze over te brengen. Ze staan terecht op het festival al zouden ze op het Bloemendaalse strand in de zomer zeker ook niet misstaan.

Door: Roos, Jasmijn, Quinten en Maarten
Foto: Archie Backx

Voor ons een stap in het onbekende.
Op weg naar het optreden van GUYY op het Plein van de Vrijheid, begrepen dat ze binnenkort optreden op  het Haarlemsche Helden Festival 2019.
Dus erg nieuwsgierig op weg naar een voor ons onbekende band.

Wat blijkt een Indierock -and met hiphop, disco, R&B vibes, synthesizers en beats.
Een echte liveband die het publiek echt kan vermaken en wat ondanks het koude weer ook goed lukt.

Zonder enige verwachting heen gegaan, maar volop genoten. Hier gaan we zeker meer van horen.

GUYY…een beetje vreemd maar wel lekker.

Door: Robert, Thomas en Frouke
Foto: Roel Syperda

Om 18:10 was het de buurt aan de Haarlemse band “The last wave” om op het kleinste podium van Bevrijdingspop te spelen. 30 Minuten lang draaiden zij hun repertoire van moderne rock & roll. Het publiek was wisselend, van jonge kinderen tot ouderen. Headbangen, springen en gillen, niks was te gek.
De band speelde een gevarieerde set van rustige nummers tot harde Rock en roll. Zo kon onder andere hun nummer “Haarlem” niet worden vergeten. De band maakte ondertussen veel contact met het publiek, dit bracht persoonlijkheid. Ook verschillende exemplaren van hun album werden in de mensenmassa gegooid. Het was een intiem concert dat niet snel vergeten zal worden.

Door: Julia Fokker en Sacha Jansen
Foto: Roel Syperda

Gyo Kretz begint hun set met een mooie gitaarpartij die doet denken aan James Bay, intiem en kwetsbaar, maar toch sterk in de schoenen. Zodra de rest van de band invalt neigt de muziek richting het werk dat we van RY X kennen. Maar zodra een nummer of twee later een neo-disco beat het dansbare in hun muziek ontketend is hun sound echt af.

Gyo zelf laat in een ballad horen hoe hij met catchy noten ver in de hoogte, je hart recht aanspreekt. Ook laat hij zien dat de gitaarsolo’s in popmuziek echt nog niet zijn uitgestorven. Met gitaarinvloeden die van Pink Floyd af lijken te komen en een begeleiding die doet denken aan Bon Iver, biedt een episch outro mooi perspectief tegen de meer bekend klinkende catchy popmuziek die ze verder maken.

Het neo-disco gevoel dat ik eerder omschreef is wederom goed te horen in een liedje dat hij samen met Will Knox schreef.  Hij weet gevoelige teksten als ‘I’m a stranger in this world’ om te zetten in een positieve feelgood vibe, wat erg aanstekelijk werkt. In juni in de Patronaat in Haarlem, zegt hij op het eind. We kijken er naar uit!

Door: Joep Boode
Foto: Roel Syperda

 

Voor de allerkleinsten is het Kinderfestival een must. Met verschillende activiteiten en acts. Een paar favorieten zijn de zweefmolen, de klimmuur, het springkussen en het schminken. Gelukkig zijn er prima eettentjes en is het weer goed. De sfeer bij het Rabobank Kinderfestivalpodium is heel erg leuk met leuke artiesten, vooral tijdens het 5voor5 moment. Misschien leuk om de volgende editie nog iets meer voor de tieners te hebben, zoals een silent disco of bubbelvoetbal met een hangplek en eigen podium. Maar voor ouders met kleintjes is dit een fijne combi om toch bij het festival te zijn en te genieten van de muziek, terwijl de kleintjes zich ook vermaken en het zo een paar uur volhouden.

Door: Jasmijn & Roos

Meer dan 1 miljoen festivalgangers verspreid over 14 officiële Bevrijdingsfestivals en tientallen kleinere festivals staan elk jaar om 5 voor 5 gezamenlijk stil bij de vrijheid.

Zo ook hier op het festivalterrein van Bevrijdingspop. Het 5 voor 5 moment in Haarlem werd ingeluid met een prachtig gedicht ‘vrijheid’ door de jongens van Triple Threat uit Schalkwijk. Waarna vol enthousiasme de confetti en de bekende ballen het publiek in werden geslingerd om de vrijheid door te geven.

Door: Walter Heijmans
Foto: Bart Manders

Artino is een dj van nog maar 20 jaar, afkomstig uit Woerden en is al een aantal jaren bezig als dj. Vandaag speelde hij op het podium Plein van de Vrijheid. De muziek die hij maakte laat zich het beste omschrijven als dance. Zijn optreden trok veel jongeren en hij wist die ook enthousiast te maken. Hij wisselde bekende hits af met zijn eigen nummers . Het is lekkere muziek om bij te chillen en we denken dat Artino het goed zal gaan doen in clubs en festivals. Met zijn aanstekelijke muziek verdient Artino volgend jaar absoluut  een groter podium!

Door: Monique en Wen Xin

Bij aanvang staat er meteen al een vol veld. EUT geeft ons toegankelijke, fijne Indiepop. Eerst nog even een beetje dromerig, daarna steeds opzwepender.

Kort rondvragen in het publiek levert het volgende op:

“Ik voel spontaan de beachboy in me opkomen’, “Het voelt heerlijk zomers aan, maar wel met een goeie beat”, en “Deze band zou absoluut niet misstaan op London Calling in Paradiso.

We worden getrakteerd op een stoere chick met een prachtige stem. Ondersteund door nogal fijne gitaarriffs die de vijf man sterke formatie af en toe wat rock meegeven.

Het loopt, het is catchy, en het blijft hangen. Dit smaakt naar meer.

Door: Vanessa van Zalm, Frank van Wamelen
Foto: Bart Manders

Na een weergaloos optreden als Ambassadeur van de Vrijheid op Bevrijdingspop 2015 flikt Jelte het weer. Live op het podium met mensen om hem heen die muziek willen maken en mensen voor het podium die ervan willen genieten. Ondanks het iets wat koude weer speelt hij, op blote voeten, de Hout helemaal plat. Mensen genieten allemaal op hun eigen manier en het is mooi om de zien hoe de vrijheid gevierd kan worden. Ook de doventolk ging helemaal los.

Door: Robert, Thomas en Frouke
Foto: Archie Backx

Jordan Mackampa opent z’n optreden met vrolijke uptempo soul muziek. Hij heeft een ontzettend vriendelijke uitstraling en heeft de aandacht van het publiek vanaf het eerste moment goed te pakken. Tijdens het eerste nummer nog vraagt hij om publieksparticipatie die positief uitpakt.

De muziek van Mackampa en z’n band is ontzettend aanstekelijk en dansbaar. Zijn warme stem die gemaakt lijkt voor de soul-pop die ze spelen maakt het plaatje helemaal af. De liedjes en klanken doen denken aan een vrolijkere Rag ’n Bone man, toch zo intiem als Ben Howard en een vleugje shoegazepop a la Daughter. Die laatste twee vinden hun combinatie in de prachtige ballad ‘Yours to keep’.

Mackampa vertelt over een liedje dat hij over aliens schreef, maar weet het nummer zo aards te maken dat wij onze eigen gevoelens er aan kunnen relateren. Al om al: zoals hij zelf de middag al omschreef als een perfecte dag om een festival te spelen, maakt hij de perfecte zomerse muziek om op een festival te luisteren!

Door: Joep Boode
Foto: Bart Manders

 

Op het kleinste podium van Bevrijdingspop staat TerraDown. Op het moment van optreden niet het makkelijkste moment om mensen te trekken. Vol in de schaduw en vol in de wind… en dan harde, zeer harde muziek maken.

Rammstein was het eerste waarmee ik een vergelijk kon maken: harde gitaren, strakke drums en burlen….maar dan net ff harder.

Onbekend maakt onbemind, maar gedurende het optreden werd het wel iets drukker. Toevallige passanten worden gepakt door de gitaren en blijven hangen. De diehard fans verzamelen zich vooraan het podium.

Niet iedereen zal van deze muzieksoort houden maar het is zeker festivalwaardig. Mijn persoonlijke mening is zelfs dat TerraDown een groter podium verdient, daar zij het publiek goed lezen en de energie goed kunnen overbrengen die zij met z’n 4-en meebrengen.

Door: Maarten van Eeden
Foto: Roel Syperda

Na het ontsteken van het bevrijdingsvuur was het zo ver… Bekende DJ en ambassadeur Sam Feldt kon beginnen met zijn set op het Houtpodium. Een half uur lang speelde hij nummers van onder andere Avicii, Dua Lipa, Justin Bieber en zijn eigen repertoire. Het publiek sprong, danste en zong met veel plezier mee.

Het optreden kreeg nog meer sfeer door de trompet- en saxofoonspeler die een half uur lang hun longen uit hun lijf bliezen. Ook bracht hij fan Hakim op het podium die met hem achter de draaitafel mocht staan. Met een groepsfoto met het publiek en een ode aan de militaire luchtmacht, die de DJ vandaag heel Nederland doorvliegen, eindigde Sam Feldt zijn concert; het was een groot succes!

Door: Julia Fokker en Sacha Jansen
Foto: Archie Backx

Na het optreden van de bij jongeren populaire Kalvijn, stond Laura Polence op het podium. Zij vertegenwoordigt een heel ander muziekgenre. De van oorsprong Letse zangeres, die inmiddels al een aantal jaar in Amsterdam woont, zingt in het Lets en Engels. Vandaag stond ze op het Jupilerpodium. Ze nam haar band mee. Ze heeft verschillende muziekstijlen gecombineerd tot een geheel eigen stijl, onder andere een beetje moderne jazz. Hoewel het geen muziek is voor een
grote doelgroep, werd ze wel enthousiast ontvangen door het publiek. Deze muziek leent zich niet zo om op te dansen, maar is wel mooi om naar te luisteren.
Door haar expressieve wijze van zingen, spelen en improviseren, wordt het optreden spannend, gevarieerd en theatraal. Moderne composities en Letse folk-muziek vertolkt door stem, contrabas, altviool en gitaar creëren een bijzondere, kleurrijke mengeling van muzikale elementen.

Door: Wen Xin en Monique
Foto: Marcus van Dam

Stevig begin met een heerlijke zware baslijn. Ondanks de kleine terug loop in bezoekers houdt hij het publiek vast met veel afwisseling in stijlen! Zelfs ABBA komt voorbij. De 4 decks moeten allemaal hard werken onder de vlugge vingers van ‘ M ‘. De bevrijding wordt verder gevierd met I’m a different person, dat zijn we natuurlijk allemaal door die vrijheid die we 74 jaar gelden hebben mogen ontvangen.

Samenvattend diverse house classics soms overgoten met een modern techno sausje. Fijne verrassende set om te mogen ervaren.

Door: Toep & Rein
Foto: Roel Syperda

Gisteravond na de 4 mei herdenking is een groep van circa 15 vrienden met 2 busjes naar Wageningen gereden. Rond half een ’s nachts zijn ze begonnen met lopen in een groepje van 5 lopers. Ieder liep om beurt 2 km. De lopers werden voor de veiligheid begeleid door 2 fietsers, één voor en , één achter omdat ze stukken door het bos moesten waar geen verlichting was. Eén van de busjes reed 10 km vooruit zodat daar de lopers konden wisselen. Vandaag even voor half één zijn ze in Haarlem aangekomen. Al met al waren ze dus 12 uur onderweg. Het vredesvuur wordt vanuit Wageningen meegenomen als klein kaarsje in een glas. Hiermee wordt de fakkel aangestoken.
Na een korte toespraak van hoogwaardigheidsbekleders, kwamen de lopers het podium op. Helaas was de fakkel door de harde wind uitgewaaid, maar gelukkig was daar de back-up vlam in de vorm van een kaarsje in een glas.

Door: Nicoleen en Cornelie van der Ree AKA ‘Nico en Cor’
Foto: Lisanne Hartman

6 jaar geleden begon deze jonge Haarlemse DJ met muziek maken en nu staat hij op twintigjarige leeftijd in zijn eigen stad op het podium van Plein van de Vrijheid van Bevrijdingspop.

Zijn chille tunes en het aanwezige zonnetje laat Joris het publiek denken dat ze op een feest van het strand van Bloemendaal aan Zee staan. Al liggend en deinend geniet het Haarlems publiek van het eigen geluid van Joris.

Het zou mij niets verbazen als Joris over niet al te lange tijd op het Houtpodium van Bevrijdingspop draait.

Door: Walter Heijmans

Nog voordat de jongens van het Haarlemse Peperbek goed en wel met z’n allen op het podium staan, is het Plein van de Vrijheid al lekker volgelopen. Zes man sterk bij aanvang, en ze eindigen zelfs met zeven. Het is duidelijk: zowel publiek als band heeft er zin in!

We krijgen vrolijke rap met groovy basloopjes. En het publiek laat al na twee nummers terecht luid van zich horen. Met duidelijke invloeden uit de Nederlandse funkgeschiedenis. Bruno Mars meets Brainpower? Horen we een vleugje Jeugd? Sprankeltje Extince?

Peperbek gaat als een trein, heeft energie voor tien, en ze weten iedereen onherroepelijk mee te krijgen.

We deinen. We bewegen…

Het enthousiasme van de jonge Haarlemse honden op ‘t podium werkt aanstekelijk …

We bewegen wat harder. Gaat het los? Ja we dansen! Daar gaan we! iedereen springt!!

Wat een ongelooflijk toffe band.

Door: Frank van Wamelen en Vanessa van Zalm

 

“Een voorrecht om voor jullie te spelen!” Dat is wat Yorick van Norden zei tijdens het spelen op Haarlemse podium. Hij ziet Bevrijdingspop als een perfecte plek voor een optreden en samen met zijn band lieten ze het publiek swingen.

De vrolijke sfeer van de muziek nam de menigte mee terug naar het Beatles-tijdperk. Over het hele podium was het enthousiasme aanwezig wat ervoor zorgde dat de hele band meebewoog op de maat van de muziek.

Gelukkig konden we ons al voorbereiden op het vertrek na zijn optreden, sinds hij dit twee nummers van tevoren alvast aankondigde. Hierdoor konden we, zoals Yorick zei, wennen aan het idee dat hij zo meteen klaar zou zijn met spelen.

We hebben ontzettend genoten van de band en wij vonden het ook een voorrecht dat ze voor ons zo’n heerlijke sfeer wilde creëren.

Door: Amélie Walbeek en Jip Boerrigter
Foto: Archie Backx

Het begon voor ons heerlijk rustig op zoek naar een goede plaats voor het podium in het zonnetje. We vonden een goede plaats dicht bij het podium tussen vooral jonge meiden. De start van het Jupilerpodium leek een beetje op de introductie van Sinterklaas. Na 4 keer roepen door het publiek kwam Kalvijn op het podium.

De zon bleef gedurende het optreden heerlijk schijnen en de mensenmassa werd groter en groter. De 30 min van Kalvijn was vol met energie en het was leuk voor jong en oud. De start was met een eigen nummer: ‘nee’. Verder zijn er covers gespeeld Bizzy, Jeugd van Tegenwoordig en ook internationele toppers, zoals ‘Despacito’ en ‘Con Calma’.

Kalvijn deed ook een nieuw nummer van hem… die moet hij echt gaan uitgeven. Dat was een lekker nummer. De interactie met het publiek doet Kalvijn heel goed. Tussen de liedjes door deed hij bijvoorbeeld een fotosessie en nam hij een paprika aan uit het publiek.

De afsluiters waren ook heerlijk. Jammer dat het maar 30 min duurde. TIP voor de organisatie: volgend jaar Kalvijn weer uitnodigen en hem dan laten spelen op het Houtpodium!!

P.S.: Wij zijn ook nog backstage geweest en hebben even kort met Kalvijn kunnen spreken. Hij vond het zeer geslaagd maar was ook best een beetje zenuwachtig. Ook leuk om te zien dat hij ruim de tijd neemt voor zijn fans!

Door: Quinten (11 jr) en Maarten (44 jr)
Foto: Marcus van Dam

Met haar mooie verschijning zet Sara Kristin met haar vierkoppige band een fijn optreden neer op podium ‘Plein van de vrijheid’. Met de hoge noten weet ze de aandacht te pakken. De fijne en rustige energie werd afgewisseld door hoge uithalen en uptempo. Het derde nummer heeft een lekkere rustige beat om van te genieten en heerlijk bij weg te dromen. Leve de vrijheid!

Door: Rosanne Jonkers, Steven Groot
Foto: Roel Syperda

Ellij heeft als winnaar van de Rob Acda Award de eer gekregen om Bevrijdingspop 2019 te openen. Zodra de bandleden het podium betreden, klinkt er een wijde soundscape die een auditief dekentje over het festivalterrein legt. Frontman Ruben Bausch speelt op z’n 12-snarige gitaar een 80’s revivalpartijtje dat in contrast met de anticiperende soundscape gelijk de sfeer van de band duidelijk maakt.

Duistere droompop

Een paar nummers de set in wordt een duister droompopliedje, gevolgd door fuzzrock-invloeden die door de twee drummers ontzettend strak worden voorzien van een discobeat. De tweede zangeres Iris van Dijk neemt de leadzang hier eventjes over en stuwt de band daarmee richting elektropop zoals Björk het gemaakt zou kunnen hebben.

Deodorant spuitbus

Met nog maar twee liedjes te gaan kondigen ze aan een nummer te spelen wat op spotify te vinden is. De experimentele zang waar het mee begint, loopt over in perfect gestroomlijnde ‘in your face’- drie-stemmigheid en biedt zo mooi perspectief naar elkaar. Het geluid dat van de basgitaar van Tom Radsma afkomt, lijkt inmiddels erg op dat van een elektrische gitaar, waar gitarist Duck Zwolsman een deoderant spuitbus gebruikt om het gewenste effect uit zijn gitaar te halen. Voor het laatste liedje wordt de gitaar van de frontman weggelegd en knallen ze nog even een elektropop-hit met invloeden van De Staat het publiek in. Als de dag al zo begint, zou ik zeggen: laat de rest van Bevrijdingspop maar komen!

Door: Joep Boode
Foto: Archie Backx

Rond 20.00u gooide Rico en Sticks het publiek weer in beweging. Na een warme en lange dag Bevrijdingspop Haarlem wisten de mannen nog een fantastisch voetstuk neer te zetten voor de laatste twee acts van de avond; Triggerfinger en Alain Clark.

Met hun lekkere tunes hoef je hun nummers niet te kennen; iedereen gaat uit z’n plaat. Naarmate het afkoelt op het terrein, houdt Rico & Sticks het publiek nog lekker warm. Ze nemen het publiek mee de avond in. Ze zijn erg actief met de duizenden mensen die nog steeds aan het genieten zijn voor het Houtpodium.

Het 5voor5 moment kende dit jaar een extra speciale invulling. Jaarlijks wordt op 5 mei om 5 minuten voor 5 uur stilgestaan bij de vrijheid op de 14 nationale Bevrijdingsfestivals. Het bezinningsmoment werd dit jaar ingevuld met een een speech van Ilco van der Linde. De Bevrijdingspop-oprichter sprak het publiek op ‘zijn’ Bevrijdingspop toe en deed een oproep om samen te strijden tegen onrecht en onvrijheid. ‘Samen zijn we oneindig veel sterker dan IS’, aldus Van der Linde.

Na de speech van Ilco van der Linde rolden de luchtgevulde vrijheidsballen weer over het publiek in de Haarlemmerhout.

Ook op de andere podia van Bevrijdingspop en op het Kinderfestival werd om 5 minuten voor 5 uur stilgestaan bij onze vrijheid.

Ladysmith Black Mambazo is een zanggroep bestaande uit negen mannen die afkomstig zijn uit Zuid-Afrika. Ze zingen a capella en meerstemmig in typisch Afrikaanse sferen. De oudere generatie is met deze muziekstijl ‘opgegroeid’, voor het overgrote deel van de jeugd zal het redelijk nieuw zijn en is het erg bijzonder om te horen.

Sommige liederen werden geïntroduceerd met de boodschap die het lied bevat. Zo zongen zij op de dag waarop Nederland de vrijheid viert het lied ‘Long Walk to Freedom’. Dit lied is opgedragen aan Nelson Mandela, oud-president van Zuid-Afrika die heeft gestreden voor hun democratie.

De zangers van Ladysmith Black Mambazo, allen in het blauw gekleed, kregen het publiek met hun warme klanken muisstil. Bovendien was het publiek erg onder de indruk van hun lenige danskunsten. Ze eindigden het optreden met een lied over een man die op zoek is naar liefde.

Ladysmith Black Mambazo heeft Haarlem vandaag geïnspireerd met hun muziek en vredelievende woorden. Zij weten als geen ander hoe het voelt om de vrijheid te vieren en hebben dit gevoel vandaag op prachtige wijze aan Haarlem overgedragen.

Fleur Klaver

Michael Prins een singer-songwriter zonder poespas, zoals vaker omschreven is. De muziek staat boven aan. Ook vandaag op Bevrijdingspop. Zijn muziek past uitstekend bij de sfeer in Frederikspark. Chill zittend op het gras met een biertje in je hand, genietend van het weer en de heerlijke muziek. Met je ogen dicht waan je je zo op het strand starend naar de zee en een ondergaande zon.

Walter

Wellicht ken je Ralf nog van het Eurovisie Junior Songfestival 2009. Het publiek van vandaag in ieder geval wel! Een hele schare fans stond hem op te wachten. Leeftijd varieerde tussen de 5 en 17 jaar. Met gillende (jongens en) meiden kwam hij vol energie en vergezeld door twee dansers het podium op.

Ralf viel zeker in de smaak bij het publiek. Vooral doordat hij cadeaus voor hen had meegenomen: de beste dansers en degene die het hardste meezongen kregen cadeaus toegeworpen. Ook zijn dancemoves mochten natuurlijk niet ontbreken.

Met liedjes als ‘Piano & Guitar’ en ‘Samen Sterk’ hield hij de jeugd, maar ook de papa’s en mama’s in beweging. Eigenlijk hadden de ouders ook wel cadeaus verdiend, Ralf!

Je raadt het wel: als spetterende afsluiter zong hij ‘Click Clack’. Voor hij het podium verliet, maakte hij nog wel even een selfie met zijn fans! Zoals hij het noemde: dit was het beste publiek dat hij in al die jaren heeft meegemaakt.

Fleur Klaver en Vera Rodenhuis

Zoals altijd is Jacqueline weer met een grote glimlach op het podium verschenen, waardoor de sfeer er vanaf het begin goed in zat. Haar zuivere stem zorgt er voor dat het hele publiek vrolijk is.

Het hele publiek deed lekker mee. Veel mensen zijn luid mee aan het zingen en dansen! Vooral de liedjes Sweet Goodbyes en I Would Stay worden volledig meegezongen. Jacqueline werd bekend als frontvrouw van de pop/rockband Krezip, deze band heeft veel bekende hits op hun naam staan.

Romy & Mariëlle

Met hoge verwachtingen liepen wij naar het Jupilerpodium om het concert van Tony Clifton bij te wonen. De drie jongens uit Velsen kregen het publiek al snel mee met hun rockmuziek. De sfeer die er hing was zo gezellig dat er zelfs mensen gingen crowdsurfen. Tot groot genoegen van de rest van het publiek.
Dansend en zingend stonden de mensen op het veld te swingen en gegil brak los toen de drummer zijn shirt het publiek ingooide. De enthousiasme was naar onze mening heel logisch, want wat hebben die jongens goed gespeeld en wat hebben wij genoten!
Achteraf hebben wij nog het geluk gehad om de hele band te ontmoeten! Een once in a lifetime experience!
 
Door Jip en Amélie

Tijdens de rapshowcase STAD STAGE: Fist of Freedom traden jongens en meisje op met een creatieve geest en veel liefde voor rap/hiphop muziek. Er traden veel jongen talenten op die de sfeer er goed in brachten. Door de passie voor muziek van deze jonge talenten kwam de muziek erg goed over. De coach van deze muziekgroep bracht met een mooi gebaar over hoe belangrijk de vrijheid van meningsuiting is voor deze groep.

De sfeer in het publiek was erg relaxed. Het publiek is heel variërend. Er staan een aantal mensen lekker tegen een boom aangeleund met een drankje. Wanneer je meer naar voren gaat zul je mensen zien die helemaal opgaan in de muziek en lekker dansen.

Met een groot entree via de helikopter begon MY BABY hun optreden. Onlangs de warmte kregen ze iedereen aan het dansen met hun eerste nummer en stopte het gedans pas toen hun set afgelopen was.

Als Ambassadeurs van de Vrijheid vroegen ze het publiek liefde, vrede en geluk te verspreiden en dit werd met gejuich toegestemd.
Ze gaven ons een bijzondere show met veel energie, gitaar solo’s en keiharde beats. Samen met de vliegers van Defensie sloten ze hun set krachtig af.

Door: Federica en Meike

De uit Paramaribo afkomstige singer-songwriter Jeangu Macrooy komt op en iedereen staat verwachtingsvol op. Op het veld heerst al een relaxte, gezellige sfeer, en dat wordt vanaf de eerste tonen alleen maar versterkt. Sommigen zitten nog lekker, sommigen staan, maar alle heupen bewegen mee.

Jeangu speelt soulvolle folkmuziek. Zijn diepe, groove-stem hypnotiseert en biologeert, terwijl de blazers vanaf de achtergrond vrolijk tetteren. Wat een mooi eclectisch geluid: tropisch meets NY Bronx. Het publiek vindt het overduidelijk de moeite waard.
En hij vindt ons gelukkig ook leuk, want we krijgen een voorproefje: ‘How much I love you’ is de nieuwe single. Nog niet uit, nog niet eerder door publiek gehoord.

Jeangu heeft soul, Jeangu groovet, Jeangu verleidt. We zijn op slag verliefd.

Amanda en Vanessa

De heren van DI-RECT begonnen gelijk met hun energieke muziek wat het publiek mee trok in een opgewekte sfeer. Na het tweede nummer vroeg leadzanger Marcel Veenendaal om met zijn alle naar de zon te zwaaien om haar te bedanken. Hierdoor is het duidelijk dat iedereen geniet van het heerlijke weer.

De opkomst bij DI-RECT was enorm en het publiek stond lekker te swingen en te zingen. Het optreden heeft zeker aan vele verwachtingen voldaan en dat komt mede door het gedans van de leadzanger en natuurlijk de goed ingespeelde band. Dit optreden gaat ons zeker bijblijven!

Door Amélie en Jip

Zonder verwachtingen gingen we kijken naar het optreden van UNIKID. De jonge DJ kwam rustig het podium na de voorgaande band en kon gelijk van start gaan.
Met zijn rustige sfeervolle muziek stond het publiek lekker te genieten in de zon. Het was een mooi moment om bij te kletsen en rustig te dansen. De muziek had een fijn ritme en het is een goede alledaagse muziek. Van deze jongen verwachten wij vaker te horen!
Door Amélie en Jip
Na het optreden van Operation Hurricane was het de beurt aan Tom L, om het publiek te vermaken met zijn muziek. Het was de eerste keer dat hij op een podium stond en volgens Tom was dat “zenuwslopend”. Toch kreeg hij het voor elkaar om het publiek aan het dansen te krijgen.
Deze DJ gaf het publiek een voorproefje van zijn stijl; funky elektronische remixes van bekende songs. Aanwezig was een publiek van alle leeftijden; jongeren en zelfs oma was er bij met een sinsas in haar hand.
Toen Tom zijn remix van “That’s the way I like it” draaide, nam hij het publiek helemaal mee.
Al met al was het erg toegankelijke performance, heerlijk met een biertje en perfect gepaard met het weer.
Mocht je up-to-date willen blijven kunnen je Tom opzoeken op zijn Instagram account: Tom L Music.
Door: Federica

Operation Hurricane is een 3-mans rockband uit Haarlem dat sinds een jaar in deze formatie bezig is met het maken van muziek. Op 5 mei 2018 staan zij in hun eigen stad op het podium om de vrijheid te vieren.

Met drums en twee elektrische gitaren trekken zij alles uit de kast om er een feestje van te maken. Als echte rockartiesten gooien ze regelmatig hun lange haren in de strijd. De drummer Max Coenders krijgt ook zijn moment met een energievolle solo. Lead zanger Jurriaan Kurpershoek pakt er ondertussen twee drumsticks bij en laat zien dat ook hij wel om kan gaan met de drums.

Het publiek geniet er volop van. Mede doordat de mannen van Operation Hurricane hen erbij betrekken: een paar drumsticks wordt na de solo van de drummer in het publiek gegooid en gitarist Gillis van Mieghem zet hun eigen schare fans nog even zelf op film.

De studenten van het Conservatorium Haarlem sloten af met hun single ‘Fly’ (te beluisteren op Spotify) en hadden nog één boodschap voor het publiek:

“Operation Hurricane houdt van jullie. Hopelijk houden jullie ook van ons”.

De vier studenten van het conservatorium Inholland kwamen met veel energie het podium op. Het viel ons gelijk op wat voor een opvallende outfits de vier aanhadden. Heel verschillend, maar toch een mooi geheel. Na een korte soundcheck gingen ze van start. De band (bestaande uit zangeres Jaro, gitarist Erik, Bassist Eli en drummer Sven) was goed op elkaar ingespeeld, want je kon duidelijk het plezier zien wat ze met elkaar hadden.
Het publiek swingde nummer na nummer mee op de maat van de muziek, net zoals de zangeres zelf. De dansjes die werden uitgevoerd op het podium waren lekker los en paste bij de muziek. Ook had de band genoeg accessoires van sjaaltjes en petten tot maskers en bellenblaaspistolen. Het enthousiasme van het publiek was te merken aan het einde; de band kon jammer genoeg niet verder spelen en de teleurstelling was duidelijk te merken aan het publiek.
Kortom van muziekstijl, tot kledingstijl, tot dansstijl, Venhill rockte het podium.
Door: Jip en Amélie
De sfeer zat er lekker in bij de 3FM talent winnaars. De band Traudes is van alle markten thuis en het publiek varieerde dan ook van jong tot oud.

De diversiteit van de band komt doordat alle bandleden stuk voor stuk een andere muziekachtergrond hebben. De stijlen verschillen van house tot funk.

Dat de band in de smaak valt is wel te merken aan het geweldige applaus na elk nummer. De sfeer zat er vanaf het begin af aan al goed in en door de leuke weetjes en inleidingen tussen de nummers door werd de sfeer alleen maar beter.

Wauw! Deze gast draait lekker!! En hij draait er niet omheen, het is meteen áán. Donker en meeslepend dendert het over ons heen. Niet iedereen is al in de stemming om zijn danspasjes te laten zien, maar niemand kan echt helemaal stil blijven.
Deze dj zou niet misstaan in menig club. En dat klopt ook wel, want dit elektronische talent staat nu en dan ook al naast big shots als Michel de Hey en Gregor Salto. Sebastian Crane draait een mix van techno-house met een jazz-sound.
Het zonnetje begint harder te schijnen en ons festivalgevoel komt naar boven.

Wat ons betreft mag hij vanavond de avond afsluiten!

Amanda, Stephan en Vanessa

Elvira Smeenk is de winnaar van de HIT-finale in de categorie Singer-songwriter. Samen met haar twee achtergrondzangeressen en toetseniste is zij de allereerste act van vandaag. En ze weet meteen al het veld te vullen. Het publiek is duidelijk fan en laat de melodieuze, mooi op elkaar aansluitende stemmen tevreden over zich heen komen. Elvira is zichtbaar op haar gemak op het podium, met blote voetjes en een zomers shirtje lacht ze ons tegemoet.

De muziek is bijzonder, de inhoud intrigerend en het geheel zeer harmonieus; doet het in de verte iets aan Kovacs denken misschien? Elvira zingt over liefde en verlangen, en het publiek voelt het.

Een stralend begin van een stralende dag.

Vanessa en Stephan

HIT-winnaar Absolut is de tweede band van de dag. Deze boys zijn van een heel ander kaliber dan voorganger singer-songwriter. Dit zijn Dreunende Beats en Snelle Rappers, met hoofdletters. Het al niet zo lege veld stroomt in één keer helemaal vol, men dringt naar voren – ze zijn weergaloos populair!

Absolut is Haarlemse hip hop met een rauw randje. Een snerpende gitaar, pakkende riffs. Deze kleurrijke combinatie brengt het waarschijnlijk jongste publiek van de dag ongekend in beweging. Gejoel, opgetogen kreten, er wordt gedanst!

Wat een helden.

Vanessa en Stephan

Soms wil je gewoon dansen. Dan ben je in de avonduren ieder jaar bij het Jupilerpodium aan het juiste adres. Gregor Salto is een van de dj’s van dienst en hij zorgt voor een toegankelijke set die precies doet wat het moet doen: “everybody move!”

Met de fucking hands in the air gooit het publiek in het Frederikspark er een paar biertjes extra in, want het is tenslotte nog maar een paar uur Bevrijdingsdag. Als de euforische stemming dan wordt begeleid door krakers als One Dance van Drake of zelfs een oudje van Eurythmics, is iedereen tevreden.

Terwijl uit duizenden kelen een enthousiast “heeee, hoooo” klinkt, klimmen meisjes bij knappe jongens op de schouders. Van grote hoogte maken ze een selfie. De beveiligers kijken iets minder blij, maar zij hebben hun pogingen mensen naar beneden te halen al een paar uur geleden gestaakt.

Door: Fatma Yalgin en Jur Peppels
Fotografie: Edward Draijer

Jungle by Night is ontstaan in 2009 en hun muziek bestaat uit een mix van Afrobeat, Ethio-jazz, funk, dub en rock, vertaald met negen instrumenten. In acht jaar hebben ze al mooie ervaringen opgedaan: Het voorprogramma van The Roots ft. John Legend, Sziget, Noorderslag en Pinkpop. Vandaag vierden zij samen met het publiek de vrijheid. We hebben het over Jungle By Night. En, was het een feestje?

Jazeker! Ook vandaag in Haarlem lukte het de band om zonder zang een duidelijke boodschap over te brengen. Ondanks dat het publiek niets om mee te zingen had, stond het veld vol met springende, dansende, zwaaiende mensen. Als het terrein een dak had gehad, dan lag die er nu zeker weten af!

Door de juiste inzet van een rookmachine in combinatie met een lichtshow zetten de mannen een magisch optreden neer met behoorlijk wat pit. In eerste instantie wisten wij niet goed wat we van deze instrumentale band konden verwachten, maar Jungle By Night heeft duidelijk bewezen dat ze zonder zingen ook de Haarlemse Jungle (By Night) kunnen laten swingen!

Door: Fleur Klaver, Linda Goes
Fotografie: Edward Draijer

Op een festival als Bevrijdingspop mag een artiest als Bombino niet ontbreken. Als geen ander weet hij wat het is om niet vrij te zijn. Na gevlucht te zijn, leert hij zichzelf gitaar spelen in Algerije. En hoe! Bombino, in zijn kleurrijke kleding, trakteert het publiek op meerdere indrukwekkende en virtuoze gitaarsolo’s. Hij wordt dan ook niet voor niets in het rijtje geplaatst met grootheden als Jimi Hendrix en Carlos Santana. Het publiek smult er van en danst er lekker op los op het vlooienveld. Een act van wereldformaat! Heerlijk!

Door: Walter Heijmans
Fotografie: Edward Draijer

Deze ‘kleine vrouw with a big mouth’ blaast vanaf het eerste nummer het Haarlemmerhout omver. Al swingend laat ze bij herhaling het achterste van haar keel zien met haar geweldige uithalen. Het lijkt alsof dit alles David geen enkele moeite kost. Niet alleen zet zij haar stem in, maar zelfs haar lichaam wordt gebruikt als instrument. Jong en oud, niemand kan blijven stilstaan.

‘The freedom te be’ is wat we vandaag samen met Michelle David & The Gospel Sessions vieren. Elk nummer wordt gevolgd door een oorverdovend applaus. Deze act heeft Bevrijdingspop naar een hoger niveau getild. Laten we hopen dat we inderdaad van Michelle mogen blijven genieten tot ze 105 is.

Door: Sanne en Suzette
Fotografie: Edward Draijer