Op het kleinste podium van Bevrijdingspop staat TerraDown. Op het moment van optreden niet het makkelijkste moment om mensen te trekken. Vol in de schaduw en vol in de wind… en dan harde, zeer harde muziek maken.

Rammstein was het eerste waarmee ik een vergelijk kon maken: harde gitaren, strakke drums en burlen….maar dan net ff harder.

Onbekend maakt onbemind, maar gedurende het optreden werd het wel iets drukker. Toevallige passanten worden gepakt door de gitaren en blijven hangen. De diehard fans verzamelen zich vooraan het podium.

Niet iedereen zal van deze muzieksoort houden maar het is zeker festivalwaardig. Mijn persoonlijke mening is zelfs dat TerraDown een groter podium verdient, daar zij het publiek goed lezen en de energie goed kunnen overbrengen die zij met z’n 4-en meebrengen.

Door: Maarten van Eeden
Foto: Roel Syperda