Door de verhalen van haar opa’s was eventmanager Tessa van der Staal altijd al gefascineerd door de Tweede Wereldoorlog. Dat ze nu als producent van het Herdenkingsconcert zo betrokken is bij het levend houden van het thema vrijheid voelt voor haar als meant-to-be.

‘Toen ik aan InHolland Media en Entertainment ging studeren was mijn eerste uitje met mijn beste vriendin en vriendje naar Bevrijdingspop. Ik was totaal onder de indruk. Ik voelde me, vers uit Sassenheim, helemaal volwassen in de grote stad. Inmiddels weet ik dat Haarlem ook gewoon een dorp is, haha, maar toen was ik ontzettend onder de indruk. En dat ben ik altijd gebleven, eerlijk gezegd. Het is gewoon altijd een feestje om erbij te zijn, je weet gewoon dat je iedereen tegenkomt en dat het altijd goed en gezellig is. Sindsdien neem ik ook altijd op 5 mei vrij, ik wil geen editie missen!

In mijn ’normale leven’ werk ik als Sales- en Eventsmanager op het Zandvoortse strand, bij BAZ. Daar organiseer ik ook Zandvoort Alive en ik wilde graag ook wat ervaring bij festivals buiten het strand opdoen. Dat wist Brigit van Patronaat en zij vroeg mij vorig jaar om mee te lopen met Edwin, die met zijn rol stopte. Ik ben er dus een beetje gek ingerold. Het is wel waanzinnig dat we nu zo’n mooi onlineprogramma met Rilan en the Bombardiers en het Kennemer Jeugd Orkest, wat een professionals zijn dat, kunnen neerzetten, het wordt echt geweldig. Een mooi moment om stil te staan, vind ik. Allemaal kijken, dus!’

Fascinatie voor de oorlog

‘Geschiedenis is altijd mijn lievelingsvak geweest en ik ben vooral gefascineerd door de Tweede Wereldoorlog. Dat komt mede door de verhalen van mijn grootvaders, één heeft in een Jappenkamp in Indonesië gezeten en de ander was marinier. Zij namen me op een indrukwekkende manier mee in de tijd en in hun ervaringen.

Hoe kan het zijn dat in een periode zoveel mensen wereldwijd in een bepaalde filosofie of leider geloofden en erachter aan liepen? Hoe kon het gebeuren dat één bevolkingsgroep de schuld kreeg? Dat zijn zaken die me altijd hebben geïntrigeerd. Toen ik vorig jaar in de voorbereiding een vrouw van 80 interviewde over haar ervaringen in de oorlog, viel bij mij alles op zijn plek. Dit vrijwilligerswerk was meant-to-be, zo lijkt het.’

Parallellen met de pandemie

‘In de eerste instantie vond ik het heel gek als mensen een parallel trokken tussen de huidige pandemie en de oorlog. De beperkte inperking van onze vrijheid ervaarde ik niet als vergelijkbaar. Maar toch…ik kan me voorstellen dat het klingelen van de Damiaatjes om 21 uur voor de avondklok bij de oudere generatie nare herinneringen oproept. Ik ben de eerste avond naar de Grote Markt gegaan en zag de paniek van hard hollende en fietsende mensen om op tijd thuis te zijn. En ook de lege supermarktschappen en het ontbreken van wc-papier zullen vast bij mensen in eerste instantie ook bedreigend en angstig zijn overgekomen. Bizar eigenlijk he?’

Ze was er gewoon bij

‘In 2017 overleed mijn vriendin met wie ik voor het eerst naar Bevrijdingspop ben geweest. Tijdens haar uitvaart werd een nummer van haar favoriete zanger Alpha Blondy gedraaid. Nog geen twee maanden later stonden we met dertig mensen, allemaal bij elkaar op het juiste moment, bij zijn optreden op Bevrijdingspop, tijdens dat betreffende nummer. Het was alsof ze dat vanuit de hemel had geregisseerd. Zo van “ik ben er gewoon bij hoor, jongens”. Duimendik kippenvel, dat kun je je voorstellen. Een heel memorabel moment.’

Voor de vandaag (!) 26 geworden bride-to-be Marit Westerbeek kent Insta geen geheimen. Dit jaar is haar lustrum als vrijwilliger in het social team van Bevrijdingspop, waar ze als import-mug werd geïntroduceerd door haar aanstaande Vinze. Op 15 oktober stappen ze in het huwelijksbootje, maar ‘eerst nog even’ Bevrijdingspop!

‘Ik ben eigenlijk helemaal geen festivalganger, ik heb het niet zo op drukte en mensenmassa’s. Ik zou niet snel spontaan naar zoiets groots als Bevrijdingpop gaan, eerlijk gezegd. Maar iets doen voor de maatschappij en vooral voor Haarlem, dat sprak me als nieuwkomer in de stad wel aan. Mijn vriend Vinze is vrijwilligers coördinator en maakte me enthousiast voor Bevrijdingspop. Daar zochten ze iemand voor het toentertijd redelijk onbekende medium Instagram, en daar had ik al ervaring mee. Het is leuk om dit samen met hem te doen. Doordat ik er zelf ook onderdeel van ben begrijp ik de hectiek en zijn afwezigheid tijdens de voorbereidingen en op 5 mei goed.

We werken in het social team met zijn vieren, een relatief klein onderdeel van team Communicatie. Ik vind het elke editie weer een feestje om onderdeel te zijn van zoiets groots en bijzonders, ook al zitten we dan achter het podium in een cabine en maken we niet heel veel live mee van de optredens waar we over posten.’

Het leven staat niet vast

‘Ik wil mijn leerlingen, ik geef wiskunde op het Kaj Munkcollege in Hoofddorp, ook graag meenemen in het thema vrijheid. Voor mij betekent vrijheid dat je je eigen keuzes kan en mag maken en op die manier jezelf kunt zijn. Dat wil ik ook heel graag aan de kinderen meegeven. Niet in hokjes denken, niet zomaar oordelen voordat je iemands verhaal kent. Het is best een lastig thema soms, vooral in deze tijden van beperkingen vind ik het best ingewikkeld om een mening te hebben. Ik vind het in ieder geval wel iedere dag weer een feestje om dat thema aan jonge mensen, naast de stelling van Pythagoras, mee te geven. Het is natuurlijk best random om met je wiskundelerares over zo’n onderwerp te praten, dus ik probeer het dan ook wel op een logische manier te brengen. Bijvoorbeeld door het laten zien van de film The Imitation Game, over de Britse wiskundige Alan Turing, die in de Tweede Wereldoorlog voor de Britse crypto-analytische dienst werkte die als doel had onderschepte gecodeerde berichten van de Duitsers te ontcijferen. Op die manier is het logisch. En heb je echt mooie gesprekken.’

Magisch moment

‘Voor mij is het fijnste moment van Bevrijdingpop de repetitie van het Herdenkingsconcert, op mijn verjaardag dus. Op een intieme manier, met slechts een paar vrijwilligers op de houten stoeltjes die al klaarstaan, genieten van artiesten als Van Dik Hout en Alain Clark. De essentie ervaren van waarom we dit met zijn allen doen, met tussen de akkoorden van de muziek het gefluit van de vogels in de bomen van de Hout. Het festival nog even van ‘ons’, de vrijwilligers, te laten zijn. Wetende dat je met zoveel mensen, die allemaal hun eigen motivatie hebben om mee te doen en die het zonder elkaar niet voor elkaar krijgen, al een hele tijd bezig bent om te knallen, en dat dat bijna gaat starten…dat is een magisch moment!’

Als je in Apeldoorn woont en je in je vrijwilligersrol niets of nauwelijks iets van de optredens op Bevrijdingspop meekrijgt, moet je het wel heel leuk vinden je in te zetten. En dát vindt Jort zijn rol in het serviceteam!

‘Het is voor mij ieder jaar weer een feest om naar Haarlem te komen, iedere editie gebeurt er wel iets bijzonders. Op het festival van 2015, met die enorme storm, ervaar ik mijn rol op zijn mooist. Of in ieder geval wordt er dan veel van ons gevraagd, dat is gaaf. Door de harde wind moest er toen van alles gebeuren. En snel ook. Hekdoeken verwijderen, tenten afbreken en zorgen dat iedereen voor zover mogelijk kalm blijft en doet wat hij of zij moet doen. Pure adrenaline als het allemaal lukt om een dergelijke situatie in goede banen te leiden. Kijk, vermiste kinderen en rijen voor of opstootjes bij de toiletten maak je ieder jaar mee, in extremere situaties kun je echt iets toevoegen, en dan geniet ik toch het meest van mijn rol.’

Alles in de gaten houden

‘Samen met medewerkers van partijen als de politie, gemeente, GGD, crowdcontrol en de festivalbeveiliging zitten we op 5 mei de hele dag achter schermen en portofoons bij La Place op de Dreef, tegenover het festivalterrein. We schakelen de hele dag met iedereen die betrokken is bij Bevrijdingpop, van de productie tot de communicatiecabin en de vrijwilligers bij de ingangen. Als er een melding komt dat het bij een ingang te druk is, spelen we die melding zó door dat het snel op de tekstwagens bij het station of op de route te zien is, bijvoorbeeld. We zijn verantwoordelijk voor alles wat er binnen de hekken van het festivalterrein gebeurt, daarbuiten pakt de politie het op. Dat voelt soms wel echt als een zware verantwoordelijkheid die we met zijn allen heel serieus nemen. Het terrein is opgedeeld in kleine, overzichtelijke vlakken zodat we snel en accuraat weten en kunnen aangeven waar zich iets afspeelt. Heel belangrijk, je kan tenslotte in de Hout niet roepen dat er iemand flauwvalt bij de derde boom van rechts, haha. Op gezette tijden komen we met alle partijen bij elkaar om de stand van zaken door te spreken. Loopt alles volgens plan, zijn er geen gekke dingen, is het allemaal te managen? Je kunt je voorstellen dat ik in al die jaren weinig optredens heb kunnen zien. Heel af en toe, als je echt iets héél graag wilt zien, gaan we wel eens van onze plek, maar dat is een uitzondering.’

Vrijwilliger pur sang

‘In het dagelijks leven ben ik service coördinator storingen bij Hollander Techniek. Ik vind het geweldig om mijn expertise als vrijwilliger in te zetten. Naast mijn rol bij Bevrijdingspop doe ik dat ook bij de Reddingsbrigade. Op mijn werk weet iedereen dat ik de eerste week van mei vrij ben. Op 2 mei ben ik al in Haarlem. Beetje sfeer proeven, de David en Jeroenshow bijwonen, zaken voorbereiden…en op 4 mei, na de servicekickoff, zijn we eigenlijk al helemaal operationeel en ready to rock. Op 5 mei begint mijn dag om 09.00 uur met een bakkie koffie en ik ben vaak op 6 mei rond 01.00 pas in de vrijwilligerstent voor het afsluitende biertje. Kapot, maar met een heerlijk gevoel. Namelijk het besef dat ik weer een bijdrage heb mogen leveren aan het oudste Bevrijdingsfestival van Nederland en dat ik het thema vrijheid mede daardoor levend hou!’

Jasper schrijft duurzaamheid met hoofdletters. Hij is altijd met het onderwerp bezig en mag zich één van de 100 duurzaamste jongeren van Nederland noemen. Dat hij zich ook bij Bevrijdingpop veel met duurzaamheid heeft kunnen bezighouden en daarin mooie stappen heeft gemaakt vervult hem in zijn afscheidsjaar met trots.

‘Afscheid nemen is nooit leuk. Zeker niet van Bevrijdingspop, waar ik zo ontzettend veel heb geleerd en meegemaakt. Het is altijd zo’n feestje om met een waanzinnig leuke groep vrijwilligers een fantastisch evenement neer te zetten. Maar de werkzaamheden in mijn eigen onderneming kennen rond Koningsdag en Bevrijdingsdag ook de pieken, en het was niet meer te combineren. Vorig jaar was ik al van plan te stoppen, maar door corona vond ik het geen fijn moment. Dat we dit jaar weer een online festival zouden organiseren, daar had ik even geen rekening mee gehouden. Nu is het zoals het is.’

Betrokkenheid met Borrelbox

‘Gelukkig mag ik afsluiten met een geweldig project; de Borrelbox. Zo leuk om met een team te ondersteunen bij het idee van Gwen van Relatie Manangement en de uitwerking van Tom van Catering. Echt weer een voorbeeld van het werken bij Bpop, wat mij betreft. Je werkt samen met allerlei verschillende mensen, met verschillende beroepen, interesses, bezigheden en ideeën. Je spreekt elkaar niet of nauwelijks fysiek, het meeste contact loopt via mail, app of telefoon. Inmiddels is dat natuurlijk bij veel mensen in hun reguliere werk nu ook zo door corona, maar voor mij was het in de afgelopen jaren altijd weer een geweldige ervaring als alles weer samenkomt en dingen lukken. Met in dit geval dus een heerlijke Borrelbox met onder meer Jopen Bier, een Borrelbox placemat als collectorsitem, pretzels en Olijcke kaasjes tot gevolg. Zo gaaf ook dat vrijwilligers de boxen in Haarlem en de buurgemeenten gaan bezorgen, en dat we de lokale horeca tot steun kunnen zijn als de Borrelbox daar wordt afgehaald. Bijna 40 horecagelegenheden werken met ons mee! Zo ben je onder meer welkom bij het Kantoor, Dodici, Het Wapen van Bloemendaal, Brick, Vooges en het Hofje zonder Zorgen. Dat is toch geweldig?’

Dedicated duurzaam

‘Iedereen die mij kent weet dat ik het leven door een groene bril bekijk. Ik scheid mijn afval, eet zoveel mogelijk vegetarisch of veganistisch, reis als het kan met het OV of elektrisch en probeer hier vrienden in mee te nemen. Super dat ik deze visie ook bij Bevrijdingspop heb mogen delen en uit heb mogen dragen. Duurzaamheid heeft echt een vaste plek binnen de organisatie en dus ook op het festival gekregen. Van de Green Battery op het Kinderfestival tot de Green Teams die zwerfafval prikken, tot de invoering van hardcups op het gastenterrein; we nemen in kleine stappen de weg naar het duurzaamste festival van Nederland. Dat ik daar een bijdrage aan heb mogen leveren in de afgelopen acht jaar, daar ben ik trots op!’

Vrijwillig maar niet vrijblijvend

‘Vrijwilliger zijn bij Bpop heeft me ontzettend veel gebracht. Ik heb in 2013 mijn scriptie van de HvA met als onderwerp Bevrijdingspop geschreven, zo kwam ik binnen. Ik was meteen gegrepen door de sfeer. Ik ben zo dankbaar voor de kansen en mogelijkheden die het vrijwilligerswerk me heeft gegeven, niet in de laatste plaats door het enorme netwerk wat het festival me heeft opgeleverd. Het wordt lastig om de hechte band die ik met heel veel vrijwilligers heb gesmeed ergens anders te vinden. Het thema vrijheid zal me niet loslaten. Ik heb me altijd voor Bevrijdingspop ingezet omdat er naar mijn mening niets belangrijker is dan de vrijheid te hebben jezelf te zijn en je eigen mening te mogen verkondigen. Even los van de oorlog, dan.

Het optreden waar ik met heel veel plezier aan terugdenk is dat van La Gran Pegatina, een Catalaanse ska- en rumbaband. Één groot feest! Maar episch was voor mij het moment dat zanger Rinus met vlammenwerpers uit een vrachtwagen kwam tijdens de David en Jeroenshow. Op zo’n moment komt alles samen. Om dat moment, met die club mensen, in die sfeer en in die vibe te beleven…onbetaalbaar!’

De Haarlemse Jolanda Beyer is sinds januari 2020 directeur van hét poppodium van haar eigen stad: Patronaat. Ze is flexibel, heeft een bak aan ervaring, een open mind en kijkt vooral naar wat er wel kan. Onmisbare eigenschappen in deze tijden waarin testen centraal staat en je eigenlijk nergens op kunt rekenen.

‘Continue schakelen, bijstellen, uithuilen en weer opnieuw beginnen, dat waren kort gezegd de fases waar mijn team en ik mijn eerste jaar bij Patronaat mee bezig zijn geweest. We zijn blij dat we nu een aantal testconcerten mogen doen en natuurlijk het programma op Bevrijdingsdag kunnen streamen. We hebben daar inmiddels zoveel ervaring mee opgedaan en we zijn er trots op dat we Haarlem op deze manier kunnen promoten. Ook met het het Herdenkingsconcert vanuit de Philharmonie en de dansoptredens vanuit de Stadsschouwburg laten we cultureel Haarlem op zijn best zien, denk ik.

Ik zal eerlijk zijn; een livestream haalt het niet bij de echte ervaring tussen bands en publiek, het mist toch de magie. Maar ik kijk altijd naar wat wel kan, en dan is een livestream met een lekkere Borrelbox toch wel the next best thing. Sluit een kabel aan op een beamer, nodig wat vrienden uit en ga genieten van alles wat er komt, zou ik iedereen willen aanraden. Want het programma is top!’

Altijd zonnig

‘Het kan haast niet, maar in mijn herinnering is het op 5 mei altijd warm en zonnig. Dat is tenminste mijn gevoel als ik denk aan Bevrijdingspop. Ik kwam er al toen mijn dochters van inmiddels 15, 18 en 21 nog op mijn schouders konden zitten om van de optredens te genieten. Ik heb vanwege een vakantie 1 editie gemist, maar de rest van mijn 20 jaar Haarlemse zijn was ik erbij. De sfeer is altijd zo heerlijk vrijblijvend, je loopt van optreden naar optreden, gaat even naar huis om iets te eten ofzo en gaat dan nog even terug.

Ik heb twee memorabele momenten die er qua beleving voor mij echt uitspringen. De eerste was een ‘bam’ moment bij een optreden van Jacqueline Govaert. Daar was ik samen met mijn zus. We hadden net een begrafenis van een baby’tje meegemaakt en dit optreden bracht ons daar weer naar terug, heel emotioneel.

En in 2006, toen was het wel echt zonnig haha, het optreden van Alderliefste met Ramses Shaffy. Weergaloos om met zo veel mensen de klassieker ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’ in te zetten en bij zo’n iconisch optreden geweest te zijn. Maar ook het optreden van Douwe Bob, waar mijn dochter een briefje op het podium legde om kans te maken op een uitje met de toetsenist, en een spetterend optreden van Jungle by Night staan me bij. Ik kan gewoon niet kiezen!’

Vrijheid is niet vanzelfsprekend

‘Als ik me iets realiseer, is het wel dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Zeker niet in de rest van de wereld, in Nederland mogen we denk ik onze handen dichtknijpen. We zijn welvarend en hebben naar mijn idee nog altijd een keuze. Bijvoorbeeld om je te laten vaccineren. Er is helaas een groot aantal plekken op de wereld waar die keuze er niet eens is. Voor ik bij Patronaat kwam was ik zeven jaar zakelijk directeur van de Balie in Amsterdam. Daar is vrijheid van meningsuiting, binnen de grenzen van de wet, de basis voor onafhankelijke programma’s over kunst, cultuur en politiek. Als je ooit twijfelt aan hoe vrij je in Nederland bent, is het goed om eens een aantal van die programma’s te kijken. En jezelf heel gelukkig te prijzen dat je in Nederland woont.’

Zijn collectie aan vrijwilligers T-shirts hangt elk jaar in de nok van de vrijwilligerstent. Dat zijn er heel wat! Peter van Emmerik is al 25 jaar actief bij Bevrijdingspop, in de catering. Vandaag zit hij om vier uur ‘gewoon’ met een biertje in het koepeltje in de Haarlemmerhout.

Wat is er zo mooi aan Bevrijdingspop?

“Het is de gezelligheid, de saamhorigheid. De vrienden waarmee ik 25 jaar geleden startte bij Bevrijdingspop, zijn in de loop van de jaren allemaal afgehaakt. Daar zijn nieuwe mensen voor in de plaats gekomen. Samen zoiets neerzetten, met een biertje en een bitterballetje erbij, is prachtig!”

Op 7 mei zit je gewoon in het koepeltje om 16.00 uur?

“Dat is het moment dat we normaal gesproken klaar zijn met de afbouw. De vrijwilligers hebben dan dagenlang hard gewerkt, met weinig slaap. Die hebben wel iets lekkers verdiend. We zorgen dan voor haring en kibbeling voor de ‘harde kern’ van het bouwteam die tot het laatst aanwezig is.
Dit jaar is er niet gebouwd, maar ik zie geen enkele reden om van die traditie af te wijken. Dus ik zit daar vanmiddag gewoon aan een struikelhekken-biertje!”

De catering van Bevrijdingspop legt de lat hoog, begrijp ik?

“Op ieder festival krijg je pasta of standaard rijst met een prutje te eten. Wij proberen creatiever te zijn. Dat heb je in deze nieuwsbrief ook regelmatig kunnen zien. Goede kwaliteit eten en net even anders, daar gaan we voor. Al blijft kip, patat en appelmoes bij veel vrijwilligers natuurlijk de favoriet.”

Wat doe je op 5 mei eigenlijk?

“Dit jaar heb ik wat klusjes in huis gedaan. Maar normaal gesproken ren ik in de Haarlemmerhout van hot naar her. Naast de keuken in de vrijwilligerstent zijn er verschillende mobiele cateringpunten, zoals op het Sponsordeck en in het Frederikspark. Mijn taak is om te zorgen dat alles naar behoren verloopt. Als dat betekent dat ik een kooktoestel moet aansluiten, doe ik dat. Maar soms is het ook borden en bestek klaarzetten. Of zorgen dat het bier stroomt. Ik ben bij catering met mijn 25 jaar Bevrijdingspop-ervaring een soort vliegende kiep geworden.”

Welke act mag er van jou op Bevrijdingspop staan?

“De vrijwilligerstent staat achter het podium. Daardoor krijg je weinig mee van de optredens. Wel hoor ik het publiek soms reageren.
Een act die van mij op het hoofdpodium mag spelen, is zanger Rinus. Tijdens de David & Jeroen Show kwam die vorig jaar als verrassing optreden. Die op het Houtpodium zien spelen, zou ik toch wel een hoogtepunt vinden in mijn 25 jaar bij Bevrijdingspop.”

 

Al  jaren loopt Jasmijn rond op het terrein van Bevrijdingspop in verschillende functies. Wat doe je eigenlijk allemaal?

Wat doe je normaal gesproken bij Bevrijdingspop en hoe lang ben je al actief bij ons festival?
Normaal gesproken ben ik samen met Maaike de productieassistente van Bevrijdingspop. Ik zou momenteel al een aantal dagen lekker in een bouwkeet zitten en van alles en nog wat regelen met een grote glimlach op mijn gezicht. Ik ben dit jaar 15 jaar actief voor Bevrijdingspop Haarlem.

Wat doe je in het dagelijks leven?
In het dagelijks leven begeleid ik jongeren bij het bedenken en organiseren van events, ik ben consultant of coach. Ik geef op Hoge School Inholland Diemen lessen Festivalproductie en ben ik examinator, daarnaast werk als Cultuurverbinder in Heerhugowaard en Langedijk. Ik woon namelijk in Heerhugowaard, ja echt …

Naast hierboven genoemd ben ik ook nog freelancer. Zo ben ik projectleider van Mixtream festival, ondersteunend producent bij KUUB-festival en (mede)organiseer ik kleine events.

Als ik tijd over heb luister ik muziek en bezoek ik graag concerten/festivals, deze het liefst in Patronaat Haarlem. Quarantaine hobby; muziek cassettes opsnorren, bestellen en luisteren.

Welk optreden van eerdere edities is je favoriet?
Eerlijk gezegd zie ik weinig van het programma op 4 en 5 mei. Je bent achter de schermen aan het werk namelijk. Als ik toch zou moeten kiezen; vorig jaar een stukje van Van Dik Hout weer eens gezien en gehoord. Nog steeds een dijk van een band, kippenvel!

Hoe herdenk je dit jaar op 4 mei nu het Herdenkingsconcert niet doorgaat.
Ik herdenk op 4 mei door twee minuten stil te zijn uit respect voor de mensen die gevochten hebben voor onze vrijheid en alle oorlogsslachtoffers die gevallen zijn. Ik denk dat ik de televisie maar aanzet. Zal heel vreemd voelen niet in Haarlem te zijn..

Wat ga je op 5 mei doen?
Op 5 mei ben ik wél in Haarlem. Genoeg te doen en te assisteren, daarnaast ook genieten, tot zover mogelijk, van alle onderdelen waar mijn derdejaars studenten van Hoge School Inholland allemaal aan meegewerkt hebben. Die hebben samen met de organisatie de afgelopen twee weken keihard hun best gedaan iets moois voor ons neer te zetten.

Wat vind je er zo leuk aan om Bevrijdingspop-vrijwilliger te zijn?
Onderdeel uitmaken van een fantastisch, warm, hardwerkend team. Maandenlang werken wij met z’n allen aan één van de grootste festivals van Nederland. Iedereen met hart en ziel, zo prachtig om te zien. Het thema vrijheid staat centraal, iets waar ik dagelijks dankbaar voor ben te kunnen en mogen zijn. Want wat hebben wij het goed in Nederland.

Stel, jij bent onze programmeur. Wie zou jij in 2021 op ons podium willen zien staan?
Ik keek erg uit naar het optreden van Krezip dit jaar op de mainstage. Ik ben nog steeds groot fan. Ik hoop ze volgend jaar alsnog te kunnen bewonderen. En als het even kan, The Backstreet Boys natuurlijk!

Is er iets dat je nog wilt zeggen tegen alle vrijwilligers van Bevrijdingspop?
Ik mis jullie gezelligheid, spirit, slecht getapte biertjes en knappe (verstofte) gezichtjes,

Hele dikke knuffel en tot volgend jaar!

Al sinds jaar en dag is dé ruggengraat van ons festival producent Backbone. Zij sturen het hele productieproces van Bevrijdingpop aan; van vergunningen tot voorbereiding en uitvoering. Pieter Lubberts, managing director Europe van het bedrijf, vertelt over overleven in tijden van corona en het gemis van “de wei in gaan”.

Als we Pieter aan de telefoon hebben, is hij net onderweg met gasflessen en een podiumdeel voor de opbouw van het Bevrijdingsvuur. Op 4 mei om 00.00 uur werd dat aangestoken en gaf de Commissaris van de Koning een korte toespraak. ‘Dat is natuurlijk andere koek dan anders. Bevrijdingspop is voor Backbone normaliter het startsein voor het festivalseizoen, ons ‘koeien in de wei’-moment. Lekker weer buiten spelen, daar zijn we begin mei zo aan toe!’

Top-vrijwilligers

‘We vinden het altijd een feest om bij Bevrijdingspop te werken en een hoop van onze medewerkers melden zich vrijwillig om een handje te helpen. Juist ook omdat ze weten dat er op het festival zoveel vrijwilligers werken en de vibe zo fijn is. Ze komen als beloning graag een biertje meedrinken en een broodje mee-eten in de tent en krijgen zo heel veel van de sfeer mee. Ook nieuwe medewerkers neem ik graag mee ter introductie. Maken ze kennis met David en Jeroen en krijgen ze en passant te gekke optredens mee. Doordat de meeste vrijwilligers al zo lang bij Bevrijdingspop zijn, weten ze heel goed wat ze doen (en vertellen dat ook heel goed aan nieuwkomers) en zijn ze enorm betrokken. Aan de professionaliteit en inzet kan menig festival een puntje zuigen, wat mij betreft. En ik zie een hoop, dus ik denk dat ik dat wel kan zeggen’, zegt Pieter lachend.

Hier was geen draaiboek voor

Dan serieus: ‘Wat er nu gebeurt is echt ongekend. Voor iedereen natuurlijk. Maar in de evenementenbranche, en dus ook bij ons, gingen het werk en inkomsten in één klap naar nul. Qua toekomst is het een groot zwart gat. We hebben als bedrijf enorm emotionele en superlastige besluiten moeten nemen. Dat we daarbij duivelse dilemma’s ervaren is evident.
We hebben een aantal mensen moeten laten gaan, met enorme pijn in ons hart. Schrale troost is dat het niet aan ons ligt, we hebben niks verkeerd gedaan. Het is een uitzonderlijke situatie waar niemand een draaiboek voor heeft. En dan mogen we blij zijn dat we in Nederland wonen. Waar, in tegenstelling tot Amerika en Azië, een goed sociaal vangnet is. Waar een NOW-regeling snel in elkaar wordt gezet en waar redelijk snel wordt uitbetaald. We kunnen wel gaan wijzen naar alles en iedereen, maar ik denk dat je als bedrijf ook zelf een grote verantwoordelijkheid hebt om je stip aan de horizon opnieuw te zetten. Wij hebben hem op 1 april 2021 gezet en zorgen tot die tijd dat we alles intern op orde hebben en dat we blijven doorademen.’

Heel voorzichtig in de toekomst kijken

‘Als ik heel voorzichtig in de toekomst kijk denk ik dat de evenementenbranche het heel zwaar blijft hebben. Een anderhalvemetersamenleving is nu eenmaal niet voor ons weggelegd. Het gaat bij festivals juist om het sámen, het bij mekaar. We zullen hoe dan ook moeten versoberen en ik hoop dat we een prijzenoorlog tussen partijen kunnen voorkomen.
Ik hoop dat naast de saamhorigheid en binding die we straks weer gaan ervaren we ook meer oog krijgen voor duurzaamheid. Dat daar nu echt slagen in worden gemaakt. En vooral dat “de consument”, ons publiek, over de schuchterheid heenstapt en gewoon weer gaat komen. Dan hebben we al een wereld gewonnen.’

Liefs voor alle vrijwilligers

‘Een mooie ontwikkeling van de laatste jaren bij Bevrijdingspop vind ik de hernieuwde aandacht voor het Thema. Daar zit een bevlogen, enthousiaste groep mensen op die de aandacht voor de oorsprong van Bevrijdingspop echt tot leven hebben gebracht. Maar ook bij andere teams vind ik die bevlogenheid voor het festival altijd terug. Eigenlijk zeg ik daarmee: ik mis jullie. In alles. Maar het is wat het is. Ik wens alle betrokken vrijwilligers een mooie dag toe. En ik hoop met heel mijn hart… tot volgend jaar!’

Wat doe je bij Bevrijdingspop en hoe lang doe je dat al?

‘Sinds 2011 ben ik bouwcoördinator bij Bevrijdingspop. In die rol ben ik in de maanden voor het festival betrokken bij productievergaderingen, werf ik mensen voor het bouwteam en communiceer ik met deze groep van 50 man. In de bouwweek gaan we dan los, en daarbij ben ik ook veel aan het uitleggen en opleiden. De meesten werken in hun dagelijks leven niet in de techniek of productie. Dus leren klimmen en uitleg over elektra hoort ook tot mijn takenpakket. Op de dag zelf ben ik met een klein team constant figuurlijk aan het brandjes blussen.’

Wat doe je in het dagelijks leven?

‘Eigenlijk doe ik in mijn dagelijks leven hetzelfde, ik werk aan de productiekant op festivals en evenementen. In verschillende rollen; als bouwer, technicus of producent bijvoorbeeld. Voor de gezelligheid werk ik daarnaast ook als barman in het Patronaat. Al mijn werkzaamheden zijn nu helaas opgedroogd door de coronacrisis, al de sectoren waarin ik werk zijn hard geraakt. Voordeel is wel dat ik heb kunnen uitrekenen dat ik op precies 112 koprollen van het festivalterrein woon.’

Wat is er leuk aan vrijwilliger bij Bevrijdingspop te zijn?

‘Voornamelijk de supergezellige vibe. Anders dan in mijn reguliere werk zijn de mensen er allemaal omdat ze er wíllen zijn, zonder materiële tegenprestatie. Er is een saamhorigheid die je nergens anders vindt en die zo’n bijzondere sfeer geeft…het festival heeft mij in ieder geval vrienden voor het leven opgeleverd.’

Wat is je favoriete Bevrijdingpop optreden?

‘Meestal krijg ik niet veel mee van optredens omdat ik voornamelijk over het terrein aan het rennen ben om technische problemen op te lossen. Maar in 2012 was ik toch echt wel erg onder de indruk van de Jeugd van Tegenwoordig. Ik heb eigenlijk niks met hun genre, maar wát een feest was dat! Lastig kiezen overigens, want drie jaar geleden zag ik La Pegatina…bij dat optreden heb ik toch ook even heel hard staan dansen en genieten!’

Wie komt er wat jou betreft in 2021?

‘Een hele coole zou Street Life Manifesto zijn. Een ska-achtige band waar ik ontzettend blij van word. Niet erg realistisch, maar hé, dromen mag toch?’

Wil je nog iets kwijt aan de mede-vrijwilligers?

‘Allereerst natuurlijk: blijf veilig en gezond. Ik hoop dat we volgend jaar weer met zijn allen een fantastisch evenement neer gaan zetten. En het klinkt misschien gek, maar ik hoop ook dat iedereen even gaat genieten van de rust die we nu hebben. In die rust ontstaan misschien wel hele mooie ideeën voor veranderingen volgend jaar!’

Ze is de Grande Dame van het Plein van de Vrijheid. Al 12 jaar lang geeft Rianne een podium aan talentvolle Haarlemse bandjes. En het begon allemaal met een sinaasappelkistje en een podium dat bestond uit een kar met een lekke band…

Een kar met een lekke band? Vertel!

“Het Plein van de Vrijheid ontstond in mijn eerste jaar bij Bevrijdingspop. Wouter van Esch en Ernest van der Meijde (hoi!) van Bevrijdingspop kwamen langs op Inholland, waar ik toen studeerde. Samen zijn we toen het plein begonnen. Dat begon inderdaad met een sinaasappelkistje en een kar als podium. Toen die op een dag een lekke band kreeg, zakte het podium scheef, met artiesten en al.

In de beginjaren van het plein maakten we wel meer bijzondere momenten mee. Er was een Engelse dubbeldekker, waar studenten van Inholland en vips de optredens konden bekijken. En er was een act met een man in een kist die door zijn ogen kon ademhalen! Ook verkochten we soesjes als ‘sushi’. Het was hilarisch!”

Wat doe je naast Bpop?

“Ik ben mede-eigenaar van Strandpaviljoen De Vrijheit in Heemskerk. We hebben tijdens de winter helemaal verbouwd toen corona voorbijkwam. Dat was en is wel even slikken, zoals voor velen. Met Pasen was ik voor het eerst in jaren thuis en ook op 4 en 5 mei heb ik opeens vrije tijd. Heel vreemd allemaal.”

Wat is je favoriete Bevrijdingspop-optreden?

“Het is vooral bijzonder als een act van het Plein van de Vrijheid doorgroeit naar het hoofdpodium. Yorick van Norden is daar een voorbeeld van. Die is bij ons begonnen. Een paar strandseizoenen geleden heeft hij ook in ons strandpaviljoen gespeeld.”

Wat vind je er zo leuk aan om Bevrijdingspop-vrijwilliger te zijn?

“Het is het familiegevoel, zo warm! Op het moment dat je het terrein betreedt, zwaait iedereen naar elkaar. Iedereen is gelijk. Het is het mooiste wat er is. Eén groot feest. Iedereen is ook van ‘de schouders eronder’. In 2015 hadden we een storm op 5 mei. Producent Pieter Lubberts rende toen onze cabin binnen, er moest gehandeld worden. Iedereen hielp een handje, op de porto was het muisstil. Zo bijzonder was dat.

Verder hebben we allemaal hetzelfde doel: een mooie dag samenstellen voor onze bezoekers. Op 5 mei zie je elkaar bijna niet, iedereen is druk met zijn of haar ‘ding’. Zelf ben ik dan vooral bezig met overleggen met leveranciers, bandjes, catering en met het team van Plein van de Vrijheid. ‘s Avonds treffen we elkaar in de vrijwilligerstent en is er eindelijk tijd om elkaar even te spreken. Ik begin nu al te lachen als ik erover praat!”

Foto boven het artikel: team Plein van de Vrijheid, v.l.n.r. Rianne, Hanneke en Ilse.

Wat doe je bij Bevrijdingspop en hoe lang ben je al actief?

“Dit jaar zou mijn dertigste jaar worden als Bevrijdingspop-vrijwilliger. Ik ben begonnen als dagvrijwilliger bij de security. Later heb ik de backstagesecurity en ook de volledige security geregeld. Ondertussen was ik al steeds aan het bouwen.

De laatste tig jaar ben ik onderdeel van het hekkenteam. Samen met een vriendengroep plaats ik hekken en barriers. Dat uitje gaan we missen dit jaar.”

Wat doe je in het dagelijks leven?

“Ik werk in een verpleegtehuis. Op dit moment is een patiënt op mijn afdeling besmet met het coronavirus. Dat betekent veel voor mijn werk. Je beschermt je zo goed mogelijk. Het kost mij vijf minuten om mijn complete outfit aan te treken. Naast een overall draag ik een beschermend schort, twee paar handschoenen, een veiligheidsbril en natuurlijk een gezichtsmasker.

Dat is ongelofelijk warm en je kunt op de afdeling ook niet even iets eten of drinken. Ik hoop dat dit snel voorbij is.”

Wat is je favoriete Bevrijdingspop-optreden?

“Eerlijk gezegd zou ik dat niet weten. Het Herdenkingsconcert op 4 mei maken we nog wel mee als hekkenteam. Op 5 mei ga ik om 8.00 uur naar de Haarlemmerhout, om wat laatste zaken klaar te zetten.

Om 12.00 uur drink ik twee biertjes en ga ik naar huis, om een paar uur te slapen. Om 18.00 uur ben ik terug, om het Kinderfestival en later het Jupilerpodium af te bouwen. Optredens zie ik al die tijd nauwelijks. Het maakt me ook niet uit.

Op 5 mei vraag ik mij wel eens af: ‘Wat doen al die mensen op mijn terrein? Haha!’ Rond 2.30 uur ‘s nachts zijn de velden dichtgezet en de kruisingen weer vrijgemaakt. Dan drinken we als hekkenteam nog een paar biertjes met de andere vrijwilligers in de tent.

De volgende dag beginnen we weer om 10.00 uur. 6 mei is relatief makkelijk voor ons, alles wat je tegenkomt, moet weg. Daar hoef je minder over na te denken dan bij de opbouw. Rond 15.30 uur hebben we dan werkoverleg in de Tapuit. Daarna nog een paar uur doorwerken en op 7 mei beginnen we dan als laatste aan de hekken rondom het Vlooienveld.

Je kunt daar niet te vroeg aan beginnen, want zodra de hekken opengaan, komen de wandelaars, fietsers, et cetera gelijk het terrein op. Gelukkig hebben we ontdekt dat Dreefzicht op 7 mei vroeg open is. Zo nodig kunnen we daar even wachten tot het Vlooienveld is vrijgegeven en we aan de slag kunnen.”

Wat vind je er zo leuk aan om Bevrijdingspop-vrijwilliger te zijn?

“Vrijheid vind ik belangrijk. Mensen moeten kunnen doen en laten wat ze willen. Wij worden nu met onze neus op de feiten gedrukt en zitten thuis. We worden binnengehouden door een virus.

Er zijn ook landen waar mensen binnen worden gehouden zónder virus. We mogen ons gelukkig prijzen dat we normaal gesproken in vrijheid leven.

Verder is het hekkenteam van Bevrijdingspop mijn vriendenclub. Sommige hekkengekken waren vrienden van me en zijn toen bij het hekkenteam gekomen. Anderen ken ik via het hekkenteam. Maar die ken ik inmiddels ook al heel erg lang. Overdag roepen we wel eens wat tegen elkaar, als er iets fout gaat. Aan het eind van de dag drinken we dan een biertje met elkaar in de Tapuit.”

Wie zou jij in 2021 op ons podium willen zien staan?

“Tracy Chapman, haar teksten  vind ik helemaal bij Bevrijdingspop passen.”

Wil je nog iets zeggen tegen de vrijwilligers van Bevrijdingspop?

“Laten we met z’n alles hopen dat we Bevrijdingspop volgend jaar wel kunnen vieren, want dat is nog verre van duidelijk. Hopelijk is iedereen er dan weer bij, jullie zijn fantastische mensen, zonder jullie redden we het niet.”