[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Voor de Haarlemse psych-grunge band MANTRA kent Bevrijdingspop geen geheimen meer. Vorig jaar mochten ze als winnaars van de Rob Acda Award het festival namelijk openen op het hoofdpodium. Dit jaar treedt de band op, op het Jupilerpodium. Verwacht stevige gitaren, rauwe zang en wapperende haren. Niet voor watjes!

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Dutch powerhouse duo Chocolate Puma knows how to drop classics, they’ve almost invented the term as the guys started out producing music in the early 90s, delivering club hits under several artist names. Most famous are probably The Goodmen and Jark Prongo –just check these names on the web and discover a collection of awesome oldskool house music!

As they helped shape the original house genre, the duo always kept on producing up-to-date tunes under the name Chocolate Puma. Recently they had several big releases, including their singles ‘Listen To The Talk’, ‘I Can’t Understand’ with Firebeatz, ‘Space Sheep’ with Oliver Heldens, ‘Raise Your Hands Up’ with Sander Van Doorn and ’Scrub The Ground’ with Tommie Sunshine & DJ Funk.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Dit is een pseudoniem van Gregor van Offeren. Hij draait een mix van soul, Latin-jazz en house en won in 2013 een (gedeelde) Latin Grammy Award.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

So young, it hurts! Fountain of  Youth, bestaande uit Yung Felix & Tellem, begon als duo in 2016. Deze sexy rock ’n rolla’s brengen een heerlijke dosis ’tropical pop music’.

Hun eerste EP Sunrise kwam uit via Barong Family. De track ‘Lost In Life’ ontsteeg het genre en werd direct opgepikt door veel toonaangevende dj’s uit de house, hiphop en eclectische hoek.

Inmiddels zijn de heren 2 EP’s verder en is hun zomerse sound een begrip aan het worden in de Nederlandse clubs.

De lancering van Fountain of Youth is ook de festivals niet onopgemerkt gebleven. Met boekingen op festivals als Zomerfruit, 22Fest, Solar Weekend en Mysteryland mogen de heren spreken van een mooie  start! Met genoeg songs op de plank voor een eerste album ziet de toekomst  er zonnig en rooskleurig uit voor Fountain of Youth. Lange avonden op  het strand, liefde zonder grenzen, dancing the night away!

Gooi een paar muntjes in deze fontein en je hebt gegarandeerd een memorabele avond!

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Het is een bijzonder jaar voor RONDÉ; de band bracht hun debuutalbum uit en doet dit voorjaar een eigen uitverkochte clubtour. De single ‘Naturally werd NPO Radio 2 Top Song en ‘Why Do You Care’ werd na ‘Run’ en ‘We Are One’ de derde 3FM Megahit op rij voor de band. RONDÉ speelde al op grote festivals als Lowlands, Concert at SEA en Mysteryland.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]
 ABC
Het gaat goed met Indian Askin. 3FM DJ Frank benoemde de band in eind 2014 al tot ‘de sound van 2015’ bij DWDD. Begin 2016 verraste ze iedereen met maar liefst 5! spectaculaire shows op Noorderslag. Op 15 april 2016 kwam hun debuutalbum Sea Of Ethanol uit en die kwam meteen binnen op #8 in de Album Charts. Voor het album werkte Indian Askin samen met Uncle Pete (Peter Kriek), als producer, co writer en mixer en Dennis van Leeuwen.

Het album werd lovend ontvangen in de media:

“Het rockt, het rammelt en het kraakt. Sea Of Ethanol is een even opwindend als veelbelovend debut” – OOR

Ze blazen met Sea Of Ethanol de ’80’s en ’90’s rock nieuw leven in met een goed geordende chaos van rustige indie- en ongepolijste punkinvloeden. en dat alles omlijst met een prikkelend psychedelisch randje.” -3voor12

2016 was een extreem succesvol jaar dat begon met een clubtour en meer dan 50 festival shows. Indian Askin speelde op o.a. Where The Wild Things Are, Best Kept Secret, Paaspop, Zwarte Cross en in een ramvolle tent op LowLands! Tussendoor tourde de band in Duitsland en Tsjechie met DeStaat. De tweede clubtour na de festival zomer was, met een uitverkochte Rotown, Tivoli De Helling, Het Paard van Troje en als klap op de vuurpijl de 2 keer uitverkochte Oedipus Brouwerij Amsterdam, een waardige afsluiter van het jaar.

Met de singles Answer, Really Wanna Tell You, Asshole Down en Better One was Indian Askin telkens te horen op 3FM, die de band ook Serious Talent maakt.

2017 start voorspoedig met de release van twee nieuwe tracks (Drinkin Time en Crazy) via de Paradiso Vinyl Club en de band staat, een jaar later voorgedragen door 3FM, op de hotspot van het Europese Eurosonic festival.

Indian Askin bestaat al sinds 2007. Zanger Chino Ayala (1987) is de schrijver, zanger, gitarist en een van de producers van Indian Askin. Chino is van Paraguyaanse afkomst, meer specifiek stamt hij af van de Guarani indianen. Zijn vader is een onnavolgbare harp speler in een klassiek orkest in Rome en Chino speelt al vanaf jonge leeftijd diverse instrumenten. Al vroeg speelt hij ook in bandjes en skateboard hij door Amsterdam, waar hij is geboren en in Monnickendam, waar zijn moeder woont. Chino bezit het rauwe talent als zanger, schrijver en performer. De band wordt compleet gemaakt door met Jasja Offermans (1991) op basgitaar, Ferry Kunst (1987) op drums en Bart van der Elst (1996) als de jongste van het stel op toetsen. De sound van Indian Askin omschrijven ze zelfs als nupunk, met rock en grunge invloeden en een psychedelisch randje.

Inmiddels is ook bekend geworden dat Indian Askin is genomineerd voor maar liefst 2 Edisons in februari 2017 voor Beste Nieuwkomer en Beste Rock.

Meer info

www.indianaskin.com

www.facebook.com/indianaskin

https://open.spotify.com/artist/0LMHkT69H40YY2x8GHJiD6

https://soundcloud.com/indian-askin

https://www.instagram.com/indianaskinband/

 

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Sevn Alias is de man van het moment. De rapper maakt rauwe, grimmige straatrap die overal in Nederland uit deauto’s pompt en op de iPhones speelt, maar staat ook op alle belangrijke Nederlandse festivals en is de meest gehypete MC van het land. En terecht.
Sevn Alias werd 19 jaar geleden geboren in Amsterdam West, woont in Almere, representeert Rotterdam Airlines en rapt met Marokkaanse slang. Hij staat op tracks van o.a. Ali B, Hef en SBMG, maar is boven alles een waanzinnige solo-artiest die nietsontziende trap maakt zoals die ook in Atlanta wordt gemaakt, maar dan een tikkeltje eigenzinniger en donkerder.

Met zijn eerste mixtape Twenty Four Sevn en vooral banger Ma3lish brak Sevn Alias vorig jaar definitief door. Het nummer werd door het verzamelde Nederlandse hiphopjournaille gestemd tot de meest verdienstelijke pokoe van 2015, nog boven tracks van Fresku, Hef, Lil’Kleine en Ronnie Flex.
Zijn sessie bij 101Barz werd ondertussen de aller-bestbekeken sessie ooit van het succesvolle hiphopplatform, en Rotjoch (101Barz) en Kees de Koning (Top Notch) noemen Sevn Alias nu al de beste rapper van het moment.
Maar dat was pas het begin: 2016 belooft echt het jaar van Sevn Alias te worden. Volgens VPRO 3voor12 was zijn show op Noorderslag het absolute hoogtepunt van het showcasefestival. Zijn tweede mixtape Twenty Four Sevn 2 is inmiddels al miljoenen keren gestreamed op Spotify en YouTube. En al die successen komt hij deze zomer live verzilveren met shows op zo’n beetje alle relevante popfestivals: van Paaspop tot Best Kept Secret en van Woo-Hahtot Lowlands. Hij zal de stages afbreken met die razendsnelle flow, dwingende podiumpresentatie en gruwelijke tracksen werkt ondertussen óók nog aan zijn debuutalbum.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

“Ze hebben de sound, ze hebben de songs, ze hebben de toekomst”, zo schreef de jury van de Amsterdamse Popprijs over Radio Eliza. De band won en hun single ‘Kids’ was direct raak. Aanstekelijke indiepop die meteen in je hoofd blijft hangen. Met hun catchy hooks blaast het zestal iedere keer een storm van vrolijkheid de zaal in. Ze werden verkozen tot 3FM Serious Talent en sloegen in 2016 geen Popronde-stad over. In januari speelt Radio Eliza op Noorderslag.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Jezelf vernoemen naar een onwaarschijnlijk slechte komiek die al een alter ego op zich was. Als je daar de humor van in ziet, dan begrijp jij wat deze drie jongens willen. Pretentieloze vette muziek maken, zweten in een oefenruimte van 2 bij 3, in een busje langs surfcamps in de zomervakantie en pogoënde mensen ontwijken. Als het maar los gaat, rookt, rockt en ruikt naar zweet!

Tony Clifton bestaat uit Merlijn Breedland en de gebroeders Lenny en Mees Kamsma. De band speelt sinds 2014 en heeft o.a. op het podium van Paradiso, Patronaat, SugarFactory, Pacific Park, Winston Kingdom, Timboektoe en’t Magneet-, Beeckestijn- en Young Art Festival lopen rocken. Daarnaast heeft de band in 2017 de rob acda awards gewonnen en zal bevrijdingspop openen.

Noem het pop-punk, noem het slettepop, noem het zweterige jongemannen pop. Daar gaat het allemaal niet om, het gaat om 3 jongens, die willen zweten, rocken en overrompelen! Veni, Vidi, Fuck the World!

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Iedere Haarlemmer weet ondertussen wel dat er gedanst kan worden op PALMSY en gemosht kan worden op MANTRA. Combineer deze twee en je hebt de geboorte van PALMTRA. Vorig jaar braken ze een uitverkocht Patronaat af en nu is het tijd om het 5 mei-podium beetje bij beetje af te breken met hun dj-set. Verwacht de beste indie-rock gemixt met de betere hardrock.
Voeg hier een biertje aan toe en je bent volledig klaar om de laatste energie eruit te dansen.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

PYN bracht haar eerste EP ‘The Rider’ in september 2016 uit. Daarop staat de succesvolle single onder dezelfde naam die inmiddels al meer dan een miljoen keer online beluisterd is. PYN verliet een aantal jaren geleden het noorden en verhuisde naar Haarlem om haar muzikale dromen na te jagen. De tweede EP ‘The Water’ heeft ze net afgerond samen met producer Sebastiaan Dutilh, ook wel bekend van het elektronische duo CUT_. De nieuwe EP is donkerder en meer elektronisch in vergelijking met de eerste EP. De songs zijn ‘trippy’, nemen je mee in een andere wereld en zijn tegelijkertijd erg dansbaar. ‘‘Omdat ik steeds meer zelf produceer ben ik me ook bewuster van de keuzes die ik kan maken. Ik wil niet in een hokje gestopt worden omdat ik door zoveel verschillende muziek geïnspireerd raak en dit komt allemaal terug in mijn muziek. ‘The Water’ is mijn reflectie op zwaardere thema’s als sociale pressure, politiek en andere struggles waar jong volwassenen zoals ik mee worstelen. Dit is wat ik nu voel en wil maken en deze EP gaat niet alleen om de muziek. Ik vind het tof om samen te werken met andere jonge kunstenaars. Het is niet alleen de muziek, ik laat met behulp van verschillende kunstvormen het verhaal van mijn liedjes nog duidelijker worden. Wat dit precies inhoud zal gaande weg de release duidelijker worden’’. Blijf op de hoogte van alle nieuwe ontwikkelingen van PYN via Instagram @pyn_music en op Facebook @PYN.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

De Jeugd van Tegenwoordig zijn dit jaar Ambassadeurs van de Vrijheid op de veertien landelijke Bevrijdingsfestivals. ‘De Jeugd’ bezoekt Bevrijdingspop en zal het festival in Haarlem dit jaar afsluiten.

‘Watskeburt?’

De Jeugd van Tegenwoordig werd in 2005 opgericht door Willie Wartaal, Vjèze Fur, Faberyayo en Bas Bron. Vijf platen verder is de hiphopgroep niet meer weg te denken uit de Nederlandse hitlijsten. En op 5 mei sluiten de mannen -in hun rol als Ambassadeur van de Vrijheid- Bevrijdingspop Haarlem af. Met hits als Sterrenstof en Get Spanish kunnen we rekenen op een knallende finale, waarbij het publiek zich achteraf waarschijnlijk afvraagt: Watskeburt?!

Ambassadeurs

De betekenis van vrijheid is voor iedereen anders, maar voor de Ambassadeurs staat één ding vast: vrijheid is niet vanzelfsprekend. 4 en 5 mei zijn voor de Ambassadeurs twee belangrijke dagen. Vjèze Fur van De Jeugd van Tegenwoordig: “Vrijheid is een moeilijk en groot thema. Daarom vind ik het heel belangrijk dat we ambassadeurs zijn. Om er – ook al is het maar een klein beetje – invulling aan te geven.” Het Nationaal Comité 4 en 5 mei heeft samen met de Ambassadeurs mini-documentaires gemaakt. Hierin worden ze gevolgd en geïnterviewd over wat vrijheid en onvrijheid voor hen betekent. De Jeugd van Tegenwoordig onderzocht hoe vrij je in Nederland bent als je niks hebt of alleen maar materie nastreeft.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

De reis die Omara ‘Bombino’ Moctar aflegt om op mainstage Haarlem te belanden, is indrukwekkend. Zijn leven start in een Nigeriaans nomadenkamp. Temidden van zijn Touareg-stam, handelaars, reizigers en strijders, ontwikkelt Bombino een ongebreidelde liefde voor muziek – dan nog in de vorm van voornamelijk strijdliederen. Later vlucht hij met zijn oma en vader naar Algerije, waar hij zijn eerste gitaar krijgt en zichzelf leert spelen. Toevalligheden helpen Bombino – een variatie op het Italiaanse bambino of klein kind –als muzikant in het zadel. Zo zijn er een rolletje in een populaire film, krijgt hij de hulp van Spaanse documentairemakers en schakelt superster Angelina Jolie hem als gids in bij haar bezoek aan Niger.

Inmiddels toert Bombino over de hele wereld en wordt hij vanwege zijn sprankelende live optredens en virtuoze gitaarspel vergeleken met grootheden als Jimi Hendrix en Carlos Santana. Komt dat zien!

Foto boven het artikel: Vittorio Catti

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Een titel als ‘The Gospel Sessions Volume 1’ heeft de belofte van een Volume 2 in zich. En hoera, die is er nu. ‘We zijn een paar decennia opgeschoven in de tijd’, zegt Onno Smit, Wat muzikaal betekent dat er meer percussie, strijkers en een orgel zijn toegevoegd. Was het debuut ook een ode aan pioniers als Sister Rosette Tharpe, nu staat The Gospel Sessions op de schouders van bijvoorbeeld Sam Cooke & The Soul Stirrers en de Womack Brothers.
Het fraai gearrangeerde ‘Carry On’ is daar een goed voorbeeld van.

‘Wat zou er gebeuren als we de gospel zouden strippen van alle franje’, vroegen gitaristen Paul Willemsen en Onno Smit (bekend van Lefties Soul Connection en Beans & Fatback) zich twee jaar geleden af. Het antwoord was ‘The Gospel Sessions Volume 1’, een plaat die ze in 2014 met zangeres Michelle David maakten en waarmee ze de essentie van de soul raakten.

Het gejuich en gerinkel wat op dat album ontbrak, keerde terug in de glimmende recensies en de extatische reacties van het soms uitzinnige publiek in de zalen, kerken en op de festivals waar ze speelden. ‘Grandioos’, oordeelde Oor. ‘Het Woord is Rock ’n Roll geworden’, jubelde de Leeuwarder Courant. ‘Album van het jaar’, vonden de luisteraars van NPO Radio 6.

Volume 2 is behalve muzikaal rijker, ook nog meer de plaat geworden van Michelle David. Er staan nummers op die bij haar leven horen, zoals de bewerkte traditional ‘Tradewinds’. ‘Mijn eerste solo in de kerk’, herinnert de in North Carolina geboren, en in New York opgegroeide David zich. ‘Ik was vijf jaar oud. Het kwam ineens weer omhoog tijdens de opnamesessie van de tweede plaat. Ik had er jaren niet meer aan gedacht, maar ik zong het zo weer.’
Het ingetogen ‘There’s a Place’, een original, is een ode aan de tante die haar opvoedde. ‘Ik hoorde de melodie en begon te improviseren. De woorden kwamen vanzelf, ik heb ’t in een paar minuten geschreven.’ Het live opgenomen, vanuit de tenen gezongen ‘Baptized’ is het verslag van Michelle’s doop in de Atlantische oceaan.
En zo waren er meer nummers die zo rijp waren, dat ze enkel nog geplukt hoefden te worden.
‘Ik weet niet wat Onno en Paul met me doen, maar bij de sessies die we doen is het alsof ze via een luikje in mijn hoofd kunnen kijken, het is magisch.’

Evangeliseren is niet het doel van The Gospel Sessions, ‘maar het mooiste compliment wat ik ooit kreeg na een show was van iemand die zei: Je maakt het lastig voor me om een atheist te zijn’, grinnikt Michelle.
Gospel is krachtige muziek, in veel opzichten. Het is muziek die kan optillen, kan inslaan. ‘Een vraag die me mijn hele carriere heeft bezig gehouden is: ben ik wel goed genoeg? Voor het eerst kan ik dat loslaten, omdat het nu persoonlijk is geworden wat ik doe’.

En ja. Volume 3 zit al in de knop.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Na het winnen van de Popprijs met rapcollectief New Wave bestormde Jonna Fraser in 2016 solo de streaming charts. Zijn hit ‘Do or Die’ met Broederliefde is goed voor miljoenen Spotify streams en ook opvolger ‘Ik Kan Je Niet Laten’ is een grote hit. De EP ‘Blessed’ was zijn derde binnen een jaar en leverde Jonna Fraser een nummer 1 positie op in de albumchart. En Jonna blijft niet stil zitten; voor 2017 staat zijn debuutalbum op de planning.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Als Spinvis in 2012 voor het eerst het hoofdpodium van Bevrijdingspop betreedt, weet niemand wat we kunnen verwachten. Is zijn muziek wel geschikt voor een groot publiek? Kan er gedanst worden? Ook Gouden Harp- en Popprijs-winnaar Erik de Jong zelf gaat er ‘open’ in. Inmiddels weten we dat de Spinvis-sound perfect aansluit bij de verwachtingen van het Haarlemse festivalpubliek. Waar onze Nieuwegeinse muziektovenaar dit jaar mee komt, is uiteraard nog een verrassing. Zijn nieuwe album Trein Vuur Dageraad komt eind april pas uit. Hier wel vast een Spotify-link naar zijn single Hallo Maandag. Wij zien er met veel plezier en hooggespannen verwachtingen naar uit.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Rilan, een jongen met een afkomst zo gevarieerd als het wereldklimaat, komt al vanaf een jonge leeftijd in aanraking met muziek doordat deze zeer aanwezig is in zijn ouderlijk huis, variërend van klassieke stukken tot Rock & Roll en van Jazz tot Afrikaanse folk. Echter vanaf het moment dat Rilan samen met zijn oudere broer gaat wonen slaat de spreekwoordelijke vonk daadwerkelijk over en begint hij bewust zijn muzikale spectrum te verbreden: Los gaan op Biggie en Pac doet hij met zijn jeugdvrienden terwijl hij leert over melodie en akkoordenschema’s door te luisteren naar Jimi en de Beatles met zijn kamergenoten.

Tegenwoordig bevindt hij zich in studio’s gevuld met top of the bill jazz cats. Het is dan ook niet verrassend dat al deze diversiteit reflecteert op zijn stijl. Samen met DJ/Producer PCM, heeft hij net de laatste hand gelegd aan zijn debuut EP als Rilan & The Bombardiers; een veelzijdige eersteling met elementen van soul, funk, hiphop, disco, rock, jazz en klassiek met een onmiskenbare aanstekelijkheid. Zijn muzikale kleurenpalet is een eerbetoon aan het verleden, met een blik naar de toekomst.

Wat betreft zijn live performance begeleid door zijn band The Bombardiers: Luister, kijk en geniet want het plezier, de muzikaliteit en de energie spat van het podium af.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Vorig jaar 6 mei verscheen Douwe Bob met zijn derde album ‘Fool Bar’, vernoemd naar de bar in zijn eigen huis in de Amsterdamse Pijp.

De afgelopen jaren volgden de hoogtepunten elkaar in rap tempo op voor de jonge Amsterdammer. Na de succesvolle samenwerking met Anouk, die de hit ‘Hold Me’ opleverde, stoot zijn tweede album Pass It On gelijk door naar de nummer 1-spot van de Album Top 100. De zomerhit ’Sweet Sunshine’ is vervolgens niet van de radio te branden en met zijn band speelt hij voor alleen maar uitverkochte zalen door het hele land.

Vorig jaar vertegenwoordigde hij onder andere Nederland op het Eurovisie Songfestival in Stockholm met z’n hit ’Slow Down’, speelde hij op Pinkpop en tourde hij afgelopen najaar met zijn band. 13 februari 2017 krijgt Douwe Bob een Edison in de catagorie beste “Pop”.  25 maart 2017 gaat Douwe Bob zijn FOOL BAR XL verplaatsen naar de Heineken Music Hall. “Live spelen is het mooiste wat er is. Ik stap met mijn muzikale vrienden in het busje en we vertellen onze verhalen aan het publiek. 1 ding is zeker, het eindigt altijd met een groot feest”.

Foto boven het artikel: Tim Knol

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Dos Hermanos bestaat uit de twee Spaanse broertjes Joelito Cortes (bekend van “Verliefd Op Je Moeder ft Lil Kleine) en Lorenzo Cortes.

Samen wonnen zij het afgelopen jaar Giel’s Talentenjacht en zijn zij de nieuwe huis rappers van Het Klokhuis. Hun debuut singel is nog geen week geleden uitgekomen en pakt nu al een half miljoen views!!! De song heeft een hele duidelijke boodschap: The sky is the limit!

Deze week is hun nieuwste single: “I Do” en gaat over ambitie.

 Op YouTube pakt de clip al een half miljoen views! en over de 80.000 Spotify plays!!!

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Floris has been making music for longer than we know of, and probably longer than he can remember himself. From composing a solo classical piano opus in six parts when he was a teenager, to minimalist electronic pieces and dark industrial foolishness, the man has done it all.

In general, Floris Bates’ music is a mixture of emo vulnerability and sexual frustration. The contrast of his musical skills and punky skepticism makes it sound like Andrew Lloyd Webber on adderall while crying over his lost toyboy. His serenades to various supermodels and movie characters give you an insight of this guys twisted little world where subjects like medication abuse and dubious photoshoots are being discussed without any shame.

If anyobody had to embody the slacker type to perfection, it would be Floris Bates. In this sense, Floris is a true artist, not preoccupied in the least by the daily restrictions most of us put ourselves into. Just like good wine, you have to wait a long time for Floris to do something, but once he finally puts his mind to it, you can be sure the result will be sexy as hell.

The music itself is best described as psychedelic / new-age/ classical / emo / reverb / more reverb / jazz / metal / pocketpoolpop / punk / bluesrock / indie, which makes it easy on the ear. Inspired by Falco, Sonic Youth, Barry Manilow, Donny Osmond and Phil Collins’ legendary “The Best Ballads Of Phil Collins” Floris Bates’ music unconditionally provides joy and compassion for every age and all ethnic groups.

With his two latest albums Baby I Made You a Mixtape and Celebrity Sextape, Floris has also built a strong live set. He will be showcasing it at a few festivals in early 2017 with his band The Rented Friends.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Goodtimerocknroll, spokensoul, boogieforyourbrains, funkedupfreedom, partyprotestmusic. Alright!  The Irrational Library – a full frontal force of spoken word and hip shaking, bootie quaking, bad ass musical bump to your cerebral lump.

Featuring Haarlemtown’s Stads Dominee Tom de Haan on baritone sax and guitar, multitalent musical wizard Mishal Zeera on bass, percussion prodigy Lars van der Weiden on drums and the spoken word wisdom of Joshua Baumgarten.  The Irrational Library, the offspring of the awesome power generated by bands like the almighty MC5 and wordsmith Gil Scott-Heron.

The Irrational Library, the party protest band for our modern times.  Fighting the good fight and having a great time doing it.  Inviting you all to come and join us as we get up to get down, one and all, together.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Deze knapen ontmoetten elkaar op de occulte school voor ziel, lichaam en geest. Ze vonden elkaar in een gezamenlijke passie voor punk, rocknroll, kippen en satan. Al snel zag twee-mans-combo The Kaak het levenslicht.

Met Thor achter de drumkit en Buster op gitaar en schreeuwend naar de microfoon. Ze produceren een geluid dat riekt naar vroege Britse punk – snel en melodieus maar wel met wat meer raw-power dan de oude garde. Experts beschrijven het geluid als ‘Stiff Little Fingers en de Buzzcocks die verdrinken in een bak hete espresso’.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

West Cartel is een DJ/Producer duo die sinds januari 2016 is opgericht door Tim Krikken en Houtan Notash, West Cartel staat bekend om hun all round sound en hun opzwepende DJ sets. Van Futurebass tot Tech House, Electro en EDM, Wij maken het allemaal. Bij Bevrijdingspop Haarlem, op de stage van het Plein van de Vrijheid zal Tim in zijn eentje de naam West Cartel vertegenwoordigen met een lekker zomers setje opbouwend van Tech house tot Progressive house en Electro.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Na het zien van een dampend debuut optreden in een uitverkocht Paradiso sprak 3FM-dj Eva Koreman direct over werelddominatie. Deze Haarlemse, 5-koppige wervelwind brengt Soul, Pop, Trip & Hip-Hop samen in de vorm van Trip-Hop. Na onder andere bouncende shows in het Patronaat, Tivoli & Haarlem Jazz zijn zij klaar om de rest van Nederland op hun grondvesten te laten trillen!

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Concrete Flow is een elektronische live act uit Haarlem die al 7 jaar in de noordkop te horen is. Concrete Flow wisselt van deep-house tot aan techno en geeft je dat echte festival gevoel. Kom zijn muziek checken op Plein van de vrijheid op 5 mei in Haarlem, hij zal je met open armen ontvangen!

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Deze 20-jarige artiest weet met zijn energieke popact met invloeden van soulmuziek, geïnspireerd door gebeurtenissen en verhalen in zijn eigen leven of directe omgeving, zijn stempel te drukken op de hedendaagse muziekindustrie.

Vandaag de dag staat Chris Alain niet alleen voor de charismatische, 20-jarige zanger die reeds samen heeft gezongen met onder andere Alain Clark, Ali B, VanVelzen en Niels Geusebroek. Chris Alain is een zeskoppige en retestrakke bandformatie die onophoudelijk mokerslagen uitdeelt, van hun entree tot de slottrack. Naast luisteren is ook dansen het devies. Vooral op het podium, waar Alain bewijst niet alleen soepel in zijn stem, maar ook in de heupen te zijn.

Na onder andere optredens bij Radio Veronica, NPO 2, Pa​tronaat, Tivoli Vredenburg, de Melkweg en het populaire RTL 4’s programma Koffietijd op zak, is Chris Alain meer dan ready om Bevrijdingspop op z’n kop te zetten!

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Na 5 jaar in de band Mainstreet te hebben gezeten is Nils Käller klaar voor iets nieuws. Geïnspireerd door dance heeft hij de afgelopen maanden veel tijd in de studio doorgebracht om nieuwe tracks te maken onder alias ‘Neil Alexander’. Elke vrijdag released hij een remix op zijn Youtube kanaal. De eigen debuutsingle verschijnt al snel en de DJ set op Bevrijdingspop Haarlem zal dan ook grotendeels bestaan uit eigen werk.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Greenfield is een akoestisch pop trio bestaande uit Neil van der Hulst (zang), Koen Álvarez Wintels (gitaar) en Marieke Pelt (cajon). Alle drie studeren zij aan het conservatorium Haarlem. Zij weten met hun oprechte liedjes over liefdesverdriet en geluk bij iedere optreden een intieme sfeer neer te zetten.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Peer Pressure is een eigenzinnige, muzikale verhalenverteller uit Amsterdam die je meeneemt in zijn ervaringen en gedachtes. Met zijn aparte, eigen stemgeluid heeft hij al veel mensen weten te raken en dankzij zijn relaxte en iet wat mysterieuze uitstraling weet hij altijd de aandacht te trekken van het publiek.

Beïnvloed door vele muziekstijlen, maakt hij waar hij zin in heeft. Met pop/hiphop/funk als belangrijkste invloeden. Hij doet er alles aan om een vette show neer te zetten. Samen met zijn live-band, komen alle factoren bij elkaar en is hij niet snel te vergeten.

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

ABC

[button link=”https://www.bevrijdingspop.nl/programma/blokkenschema/” color=”red”]Terug naar het blokkenschema[/button]

Ivoirian star Alpha Blondy has certainly earned his reputation as the “enfant terrible” of African reggae. Indeed, the media have had a field day with the singer’s volatile personality, his unstable personal life and his string of nervous breakdowns. But nobody can deny that Blondy’s hard-hitting reggae has caused a major stir on the West African music scene. Blondy, who rose to fame with the release of his début album in the early 80’s, has now built up a strong following of fans on the European music scene.

Seydou Koné – better known to music fans as Alpha Blondy – was born in Dimbrokro, Ivory Coast, on January 1st 1953. Young Seydou was brought up by his grandmother, Chérie Coco, who lavished care and attention on her cherished grandson. But this did not always have the desired results. Indeed, Seydou was expelled from college in 1972 and the teenage rebel was sent to neighbouring Liberia to finish his studies at a school in the capital, Monrovia. This move opened up new horizons for young Seydou. The official language of Liberia being English, it also meant that Seydou made enormous progress in the language he had started learning at school in Côte d’Ivoire. After finishing school in Liberia, Seydou was thus perfectly well equipped to move to New York and continue his English studies in the Big Apple.
Besides perfecting his English in New York, Seydou began taking a passionate interest in the music scene. And one particular concert in New York was to have a major influence on the rest of his career – in 1977 Seydou attended a performance by the legendary Jamaican group Burning Spear and discovered the wonderful world of reggae. Inspired by the powerful dub rhythms he heard that evening, Seydou began singing with various local groups. But his main ambition was to record his own album and launch a solo career.
This dream almost came true when Seydou met up with the famous record producer Clive Hunt and the pair began discussing the possibility of a joint collaboration. Unfortunately, Hunt dropped out of the project at the last minute and Seydou Koné was left high and dry without a record deal. This early disappointment sent young Seydou spiralling into a major depression and he soon left New York, returning to his native Côte d’Ivoire and setting up home in the capital, Abidjan.
Seydou experienced a nervous breakdown shortly after his return to Abidjan and the young singer spent the next two years recovering in a psychiatric hospital. Fortunately, Seydou’s music helped him through this period of personal crisis and when he signed himself out of hospital he returned to his singing career.

Début Album

When Seydou relaunched his singing career in the early 80’s he did so under a new stage name, Alpha Blondy (a pun on “bandit” – the word is pronounced “bondee” in French!). Seydou/Alpha got his first major break shortly after his return to the music scene when he was ‘discovered’ by the renowned television producer Fulgence Kassy. Impressed by the young singer’s evident talent, Kassy invited Blondy to perform on his TV show “Première chance” – and the rest is music history!

Following his appearance on national TV, Blondy soon went on to achieve his dream of recording a solo album. And when it was released in 1983 Blondy’s début album, “Jah Glory”, proved to be an unmitigated success. One of the most outstanding tracks on the album was undoubtedly “Brigadier Sabari”. (Sung in Blondy’s mother tongue, Dioula, this song was inspired by a violent police raid the singer witnessed in Ivory Coast).

Blondy soon became a major star on the Abidjan music scene, proving that reggae – which had for so long been thought of as a typically Jamaican sound – could be successfully reinterpreted in ivoirian style. Blondy’s catchy reggae beats became all the rage in Abidjan, and teenage music fans in the capital’s happening downtown district soon adopted Blondy as their own national version of Bob Marley. With his rebellious stance, his excitable personality and his apparently endless supply of nervous energy, Alpha Blondy certainly made a major impact on the West African music scene. Singing in French and English as well as Baoulé and his native Dioula, Blondy soon went on to cause a major stir on the European music scene too.

Indeed, Blondy’s four track EP “Rasta poué” scored a massive hit in Europe, encouraging the singer to leave his homeland for a second time and try his luck overseas again. Blondy moved to Paris in 1984, where he soon went on to sign a record deal with Pathé-Marconi (EMI). The Ivoirian star then recorded his second album, “Cocody Rock”, in Paris, hopping across the Channel to studios in London to supervise the final mixing of the album. What’s more, Blondy’s status as the Bob Marley of Ivory Coast received a kind of unofficial confirmation, when the singer flew out to Kingston to record the title track of his new album with Marley’s former backing group The Wailers.
Following the release of “Cocody Rock”, Blondy embarked upon a hectic tour schedule, performing extensively throughout West Africa. The singer’s high-energy shows proved an enormous success, hundreds of teenage reggae fans packing out stadiums across the region to groove to Ivory Coast’s leading reggae-man.

When Blondy returned to Ivory Coast after this exhausting tour, he went straight back into the studio to begin work on a brand new album entitled “Apartheid is Nazism”. Blondy’s third album, released in 1985, was a militant anthem which demanded an end to apartheid and freedom for all. “Apartheid is Nazism” also featured a number of softer dub tracks such as “Jésus come back” – which found Blondy exploring a new mystical vein!

Blondy The Mystic

Blondy continued his new mystical approach on his fourth album “Jérusalem”, which was released the following year. Recorded in the legendary Tuff Gong studios in Jamaica with Bob Marley’s former backing group The Wailers, “Jérusalem” promoted Blondy’s new message of religious unity. The songs on Blondy’s new album examined the precepts of Islam, Judaism and Christianity, drawing inspiration from the Torah and the Koran as well as the Bible. The Ivoirian star also began preaching his new philosophy of religious unity on stage – and when Blondy performed in Morocco in July 86 he chose to sing the Hebrew lyrics of the song “Jérusalem” to an audience of Muslims. Some critics considered this to be as an open act of provocation, but Blondy saw himself as a man on a personal mission to restore religious harmony in the world!

In the spring of 87 Blondy and his group Solar System embarked on a major tour of France, kicking off a hectic round of concerts at Le Zénith in Paris (on March 6th and 7th). Blondy and Solar System then headed out to the French Antilles to perform a series of concerts in Martinique and Guadeloupe. Ivory Coast’s Reggae King was then due to perform an extensive European tour – but this had to be cancelled at the last minute. NRJ, the independent French radio station in charge of organising Blondy’s European tour, blamed the cancellation on the singer’s “unprofessional behaviour”. NRJ do appear to have been justified in their complaint – Blondy’s behaviour during this period was notoriously erratic to say the least. Indeed, the singer would often make his fans wait up to two hours before belatedly taking to the stage!
Blondy, who had become a major star throughout West Africa by this stage of his career, soon began experimenting with a new musical style. This new style was much in evidence on the Ivoirian star’s new album “Révolution”, which was recorded in Paris in 1987. “Révolution” found Blondy exploring a more mellow sound, adapting violins and cello to his habitual reggae beat on the track “Sweet Fanta Diallo”. The album also included a slow ballad duet (“Miri”) which Blondy recorded with the legendary Ivoirian diva Aïcha Koné.

But one of the most outstanding tracks on “Révolution” – at least in terms of novelty value! – was “Jah Houphouët parle” (Jah Houphouët Speaks). This track was exactly what the title described – i.e. 10 minutes 37 seconds of a speech by the late ivoirian president recorded over a vague reggae beat. This tribute to Houphouët-Boigny took up practically two thirds of the first side of Blondy’s new album! And critics did not hesitate to attack the singer for it. But Blondy remained cool in the face of criticism, defending his right to express his own political views.
1988 got off to a bad start for Blondy with another series of concerts in Paris (at Le Zénith) being cancelled. The reggae star soon bounced back, however, flying off to the United States where he performed a successful 2-month tour. The following year Blondy gave up his base in Paris and returned to Abidjan. Needless to say, Blondy’s return to his homeland caused a veritable stir on the Ivoirian music scene. What’s more, Ivory Coast’s leading reggae-man returned home bearing gifts – in the form of his new album “The Prophets”. Blondy, who considered that his record company Pathé Marconi was neglecting the African market, had decided to take matters in hand and assure the promotion of his new album himself. After writing, recording and producing “The Prophets” all by himself, Blondy had also decided to be responsible for his own management from now on!

At the end of 89 Blondy set off on another major tour with his group Solar System, performing an impressive number of dates across West Africa. The singer then began work on a new album entitled “SOS guerre tribale” (SOS Tribal War). Yet the album, recorded in a simple 8-track studio in Abidjan, was not a huge commercial success outside Ivory Coast.

Blondy Makes a Major Comeback

However, Blondy would soon go shooting back to the top of the European charts. African reggae’s “enfant terrible” returned to Paris in December 91, performing three highly popular shows at the Elysée-Montmartre which coincided with the release of a brand new album entitled “Masada”. This excellent new album featured arrangements by Boncaïna Maïga. And Denis Bovell (renowned for his work with the legendary dub poet Linton Kwesi Johnson) was responsible for the final mix. Inevitably, Blondy’s new single “Rendez-vous” soon proved an enormous hit and it came as no surprise to anyone when sales of the album “Masada” also rocketed, earning Blondy his first gold disc. The career of the “rastafoulosophe” (“rasta-philosopher” as Blondy liked to describe himself) was up and running again and no mistake! Riding the wave of his new-found success, Blondy kicked off an extensive European tour, finishing up with a triumphant concert at Le Zénith in Paris.

But Blondy’s exhausting tour schedule soon began to take its toll on the singer’s fragile nerves. After finishing his European tour, the reggae star spiralled into another major depression. And at the beginning of 93 Blondy suffered another breakdown which led to him attempting to commit suicide.

Fortunately, Blondy soon recovered from his nervous collapse. Indeed, the African reggae star returned to the forefront of the music scene later that year with a brand new album entitled “Dieu” (God). As the title suggests, Blondy’s new album proved to be more mystical than ever. Joined in the studio by a group of first-class musicians, Blondy speeded up his traditional reggae rock beat, launching into a range of controversial issues on songs such as “Abortion is a Crime”. The singer also expressed his personal feelings on the moving track “Heal Me”.

Unfortunately, nobody appeared to be able to do so. Blondy’s mental problems continued to wreak havoc on his personal life, causing him to return to a psychiatric hospital for several more treatments. But by the end of 94 Blondy was back at the forefront of the music scene. Indeed on 10th December that year the singer performed in Abidjan at a music festival organised to commemorate the first anniversary of President Houphouët-Boigny’s death. A few days later Blondy flew out to Paris, making an impressive comeback at Le Zénith (on 29th December).
In 1996 Blondy was back in the charts once more with a “Best of” compilation album. The reggae star also returned to the studio later that year to begin work on a new album entitled “Grand Bassam-Zion Rock” (Boncana Maïga joining him to look after the musical arrangements). Released in June 96, Blondy’s new album revealed the singer to be a true polyglot – “Grand Bassam-Zion Rock” featured songs recorded in Arabic, Malinké, French, English, Wolof and Ashanti ! Blondy’s new album – a rich fusion of reggae, rock and funk – also included an innovative cover version of Bob Marley’s “Natural Mystic”.

God

In fact, this single appeared on Blondy’s new album, “Elohim” (a Hebrew word meaning “God” or “I am the multitude”). The album was released in Africa at the end of ’99 and arrived in French record shops in February 2000. Several other tracks on “Elohim” were written in the same angry vein, Blondy venting his fury at political abuse, corruption and poverty in his homeland (c.f. “Les voleurs de la république”, “Dictature” and “La queue du diable”). As the Ivory Coast span into political crisis at the beginning of 2000, Blondy began to play an increasingly high-profile role taking part in public debates about the future of the country and speaking out on several key issues.
It was only two years later in March 2002 that Blondy brought out his next album. Entitled “Merci”, the new opus celebrated the artist’s twentieth year in the music business. At the release press conference of the album held in Abidjan, Ivory Coast, the Reggaeman declared: “I want to thank God and all those who have contributed even remotely to my career (…) I also want to thank my enemies! Because their criticisms and their falsehood has enabled me to improve.” (AFP 12/03/02). As political as ever, the album featured two tracks, “Politruc” and “Feu” that provided serious political criticism. It also included a pamphlet against antipersonnel mines, co-sung with Ophélie Winter and entitled “Who are you?”. Rap band Saïan Supa Crew collaborated to another title, “Wari”.

A prominent figure of West-African music, Alpha Blondy has enjoyed a twenty-year career dominated by strong media backup in Africa as well as in Europe, especially in France. Nevertheless, his commercial success has experienced some ups and downs.